Rak ślinianki: rokowanie

Przeżycie w przypadku raka gruczołu ślinowego zależy od wielu różnych czynników, w tym od stanu zdrowia, rodzaju raka i zastosowanego leczenia. Żaden człowiek nie jest w stanie powiedzieć, ile jeszcze zostało ci życia.

Zbieranie statystyk dotyczących raka ślinianki nie jest łatwe: jest to bardzo rzadki rak. Niektóre dane pochodzą z badania i leczenia niewielkiej grupy osób. Średnie w żaden sposób nie przewidują Twojej sytuacji osobistej..

Zapytaj swojego lekarza, jakie okoliczności wpływają na twoje indywidualne rokowanie..

Poruszanie się po artykule

Jak uzyskać zdalne leczenie raka w Izraelu podczas epidemii koronawirusa?

Przeżycie według stadium (w przypadku raka dużych gruczołów ślinowych)

Wskaźniki przeżycia obliczono na podstawie wyników leczenia pacjentów z rakiem dużych gruczołów ślinowych, którzy byli leczeni w latach 2011-2012.

Około 90 na 100 pacjentów (około 90%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Około 75 na 100 pacjentów (około 75%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

65 na 100 pacjentów (65%) żyje 5 lat lub dłużej od diagnozy.

Około 40 na 100 pacjentów (około 40%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Przeżycie według stadium (w przypadku raka małych gruczołów ślinowych)

Ogólnie w przypadku raka małych gruczołów ślinowych od 50 do 60 na 100 pacjentów (50-60%) żyje 10 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Stadium raka wpływa na rokowanie.

Około 80 na 100 pacjentów (około 80%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Około 70 na 100 pacjentów (około 70%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Około 60 na 100 pacjentów (około 60%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Około 30 na 100 pacjentów (około 30%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Leczenie w centrum onkologicznym Ichilov bez wychodzenia z domu.

Jak specjaliści kliniki leczą pacjentów podczas koronawirusa.

Przeżycie w każdym typie i stadium raka ślinianki

W przypadku raka ślinianki około 70 na 100 pacjentów (około 70%) żyje 5 lat lub dłużej od daty diagnozy.

Co decyduje o przetrwaniu

Wynik leczenia raka w Izraelu zależy przede wszystkim od stadium raka w momencie rozpoznania, czyli od rozmiaru raka i zasięgu jego rozprzestrzeniania się.

Ponadto przeżycie zależy od lokalizacji guza..

O prezentowanych statystykach

Termin przeżycie 5 lat nie oznacza, że ​​masz tylko 5 lat do życia. Służy do liczenia osób, które przeżyły 5 lat lub więcej od daty diagnozy. Wiele osób żyje znacznie dłużej niż 5 lat.

Niektóre statystyki na tej stronie pokazują względne współczynniki przeżycia. Obliczając względny współczynnik przeżycia, naukowcy biorą pod uwagę fakt, że niektórzy pacjenci z rakiem umierają nie na raka, ale z innych powodów..

Ta zasada pozwala uzyskać dokładniejszy obraz przetrwania. Względne statystyki przeżycia są obliczane według etapów raka dużych gruczołów ślinowych lub niezależnie od rodzaju i stadium choroby.

We wrześniu 2015 roku poczułam guzek w lewej piersi. Nie jestem panikarzem, ale wiedziałem, co to może znaczyć. Za miesiąc miałam wizytę u mojego ginekologa-położnika, więc na początku myślałam, że poczekam i porozmawiam o tym z lekarzem.

Miałem mammografię zaledwie sześć miesięcy temu. Ale po przestudiowaniu informacji w Internecie zdałem sobie sprawę, że ze względów bezpieczeństwa muszę wcześniej udać się do lekarza..

Przez pięć lat, zanim mnie zdiagnozowano, trenowałem cztery razy w tygodniu i byłem w świetnej formie. Przyjaciele zauważyli, że straciłem dużo na wadze, ale myślałem, że to z powodu mojego aktywnego stylu życia. W tym czasie ciągle miałem problemy z żołądkiem. Moi lekarze zalecali leki dostępne bez recepty.

Miałem też uporczywą biegunkę od miesiąca. Moi lekarze nie znaleźli nic złego.

Na początku 2016 roku zasięgnąłem porady lekarza i wykonałem kolonoskopię. Nigdy tego nie robiłem. Mój lekarz pokazał mojemu mężowi i mnie zdjęcie okrężnicy. Na obrazie widoczne były dwa polipy. Lekarz wskazał na pierwsze miejsce na mojej okrężnicy, zapewniając nas, że nie ma się czym martwić. Następnie wskazał inną lokalizację i powiedział nam, że sądzi, że istnieje podejrzenie raka. Podczas zabiegu wykonał biopsję i przeanalizował tkankę..

W 2011 roku zacząłem mieć refluks żołądkowy. Było to niewygodne i niepokojące, więc poszedłem do naszego lekarza rodzinnego na badanie. Podczas wizyty zapytał mnie, kiedy ostatnio testowałem mój psi antygen, rutynowy test, który wielu mężczyzn wykonuje, aby sprawdzić możliwe objawy raka prostaty. Minęło około trzech lat, odkąd zrobiłem ten test, więc dodał go do mojej wizyty tego dnia.

Moja historia zaczyna się od odrętwienia. Pewnego dnia w 2012 roku trzy palce mojej lewej dłoni nagle straciły wrażliwość. Natychmiast umówiłem się na wizytę u lekarza. Zanim lekarz mógł mnie zobaczyć, wszystko już minęło, ale żona przekonała mnie, żebym poszedł na konsultację. Zrobiłem zdjęcie rentgenowskie, aby sprawdzić, czy są jakieś oznaki urazu kręgosłupa, prawdopodobnie spowodowane prowadzeniem ciężarówki. Kiedy było kilka.

Zimą 2010 roku, gdy miałem 30 lat, poczułem nagły ból w prawym boku. Ból był ostry i zaczął się bez ostrzeżenia. Natychmiast udałem się do najbliższego szpitala.

Lekarz otrzymał wyniki moich badań krwi i zobaczył, że moja liczba białych krwinek jest wyjątkowo wysoka. Lekarz i inne osoby, które widziały te wyniki, byli zaniepokojeni i poprosili dyżurnego ginekologa o natychmiastowe przyjście do mnie.

Od około trzech lat walczę z przerywanym kaszlem. Pojawił się zimą i na wiosnę zniknął, a potem o nim zapomniałem. Ale jesienią 2014 roku stało się to wcześniej. W październiku moja żona zadzwoniła do miejscowego specjalisty pulmonologa. Pierwsze spotkanie zaplanowano na trzy miesiące.

. W ośrodku onkologicznym Ichilov spotkaliśmy się z chirurgiem klatki piersiowej. Postanowiliśmy całkowicie usunąć guzek.

Koszt leczenia raka gruczołów ślinowych w Izraelu

Poniżej podajemy ceny w dolarach za niektóre rodzaje diagnostyki i leczenia raka ślinianki, oficjalnie zatwierdzone w ośrodku onkologicznym Ichilov.

procedura diagnostyczna lub leczniczaKoszt
Konsultacja chirurga laryngologa562 $
Skanowanie radioizotopowe gruczołów ślinowych364 $
Tomografia komputerowa gruczołów ślinowych415 $

Z centrum medycznym należy się skontaktować dzwoniąc pod numer + 7-495-777-6953 lub + 972-3-376-03-58, a także wysyłając wypełniony wniosek na stronie internetowej. Następnie nasz przedstawiciel skontaktuje się z Tobą. Następnie sporządzany jest plan leczenia raka w Izraelu ze wskazaniem ceny usług. Otrzymanie dokumentu nie nakłada na Ciebie żadnych zobowiązań, a wszelkie konsultacje są bezpłatne.

Gwarantujemy również pełne przestrzeganie etykiety medycznej w zakresie nieujawniania informacji.

Gruczolakorak gruczołów ślinowych

Gruczolakorak gruczołów ślinowych jest guzem wywodzącym się z komórek nabłonka przewodów ślinowych.

Jeśli weźmiemy pod uwagę tę chorobę w kontekście ogólnej patologii onkologicznej, to zajmuje ona jedno z ostatnich miejsc, gdyż stanowi zaledwie 1 do 2 proc. Wszystkich przypadków raka.

Najczęściej proces patologiczny jest rejestrowany u osób w wieku powyżej 60 lat, chociaż zdarzają się pojedyncze przypadki rozwoju tego gruczolakoraka u noworodków..

Klasyfikacja

Najważniejszym składnikiem diagnostyki gruczolakoraka tej lokalizacji jest etap procesu nowotworowego.

Od tego zależy nie tylko leczenie, ale także rokowanie w przebiegu choroby. W sumie wyróżnia się cztery etapy bolesnego stanu:

  • Pierwszy etap procesu charakteryzuje się guzem, który nie przekracza 2 cm w największym wymiarze, nie rozciąga się do torebki gruczołu, nie narusza skóry i nerwu twarzowego.
  • Drugi etap choroby jest eksponowany w przypadkach, gdy węzeł złośliwy osiąga wielkość 2-3 cm, a także dochodzi do zakłócenia pracy mięśni twarzy z powodu uszkodzenia nerwu twarzowego.
  • W trzecim stadium gruczolakoraka nowotwór zajmuje większość narządu, a także rozprzestrzenia się na jedną z blisko położonych struktur anatomicznych, którymi może być skóra, żuchwa, mięśnie żucia i przewód słuchowy.
  • Czwarty lub ostatni etap raka, charakteryzujący się całkowitym porażeniem mięśni twarzy po stronie rozwoju gruczolakoraka.
powrót do treści ↑

Obraz kliniczny

  • We wszystkich przypadkach występuje bolesny guzek o różnych rozmiarach, który może znajdować się w pobliżu małżowiny usznej lub pod brodą. Jego wielkość zależy od powyższego etapu.
  • Wraz z porażką nerwu twarzowego po stronie procesu dochodzi do naruszenia unerwienia mięśni twarzy twarzy. Objawia się to wygładzeniem zmarszczek, opadaniem ust, śliną i wypływającym pokarmem podczas jedzenia. Ponadto normalny wyraz twarzy osoby jest zaburzony, a głos się zmienia..
  • Kiedy rak rozprzestrzenia się w okolicy przewodu słuchowego zewnętrznego, pacjenci skarżą się na uszkodzenie słuchu, a także na obecność ciała obcego w uchu.
  • Klęska żuchwy i mięśni żucia charakteryzuje się upośledzonymi ruchami żucia, a także bólem podczas pracy żuchwy.
powrót do treści ↑

Diagnostyka

Przede wszystkim po pojawieniu się wyraźnego obrazu klinicznego choroby pacjent przechodzi badanie ultrasonograficzne dotkniętego obszaru, co pozwala ocenić, które struktury anatomiczne są dotknięte, a także wielkość samego nowotworu.

Można wykonać badanie cytologiczne lub biopsję w celu potwierdzenia złośliwości i procesu patologicznego. Pierwsza polega na zbadaniu wydzieliny z gruczołów ślinowych pod mikroskopem, a druga - nakłuciu węzła cienką igłą i pobraniu fragmentu tkanki do badania morfologicznego.

Dodatkowo przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego czaszki, aby ocenić, czy struktury kostne są uszkodzone, które trzeba będzie usunąć podczas operacji..

Leczenie

  • Za metodę z wyboru w leczeniu nowotworów złośliwych gruczołów ślinowych uważa się operację, której objętość zależy od wielkości guza i dotkniętych nim struktur anatomicznych. Najmniejsza interwencja chirurgiczna jest wykonywana w przypadku raka, który nie wykracza poza gruczoł. W takim przypadku usunięcie gruczołu wraz z kapsułką jest uważane za metodę z wyboru..
  • W przypadku uszkodzenia nerwu twarzowego lub przewodu słuchowego zewnętrznego jednym z etapów operacji jest resekcja tego miejsca anatomicznego. Oczywiście nie przywraca się słuchu po uszkodzonej stronie i unerwienia mięśni twarzy..
  • Najtrudniejsze wydaje się leczenie, gdy złośliwy proces atakuje gałąź żuchwy. Następnie trzeba usunąć ostatnią, co w naturalny sposób wpływa na komfort życia pacjenta..
  • Radioterapia, objawowa i chemioterapia to dodatkowe składniki leczenia, które są przepisywane, gdy są wskazane..
powrót do treści ↑

Prognoza

Prognozy dotyczące życia, powrotu do zdrowia i niepełnosprawności u takich pacjentów są złe. Pomimo wszelkich prób, ta patologia jest bardzo trudna do zareagowania na różne rodzaje terapii i prawie zawsze daje nawroty..

Dodatkowo upośledzenie unerwienia lub utraty słuchu wpływa negatywnie na stan psychiczny pacjenta, co znajduje odzwierciedlenie w jego codziennym życiu i znacząco wpływa na wydajność.

Rak ślinianki

Rak ślinianki to rzadki nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek gruczołu ślinowego. Może wpływać zarówno na duże, jak i małe gruczoły ślinowe. Najczęściej znajduje się w śliniance przyusznej. Objawia się bólem, obrzękiem, uczuciem pełności, trudnościami w przełykaniu i próbą szerokiego otwarcia ust. Możliwe jest drętwienie i osłabienie mięśni twarzy po stronie dotkniętej chorobą. Charakterystyczny jest stosunkowo powolny przebieg i przerzuty przeważnie krwiopochodne. W celu potwierdzenia rozpoznania wykorzystuje się dane z badań, CT, MRI, PET-CT i wyniki biopsji. Leczenie - resekcja lub usunięcie gruczołu ślinowego, chemioterapia, radioterapia.

Informacje ogólne

Rak ślinianek jest rzadką chorobą onkologiczną, która dotyka dużych (przyusznych, podżuchwowych, podjęzykowych) lub małych (podniebiennych, językowych, trzonowych, wargowych, policzkowych) gruczołów ślinowych. Dane dotyczące rozpowszechnienia wśród pacjentów w różnym wieku są niejednoznaczne. Niektórzy badacze twierdzą, że rak ślinianek występuje zwykle u osób po pięćdziesiątce. Inni eksperci podają, że chorobę rozpoznaje się równie często w wieku od 20 do 70 lat. Rak gruczołów ślinowych u pacjentów poniżej 20 roku życia stanowi 4% ogółu przypadków. Istnieje niewielka przewaga pacjentek. W 80% przypadków dotyczy to ślinianki przyusznej, w 1-7% - jednej z małych ślinianek, w 4% - ślinianki podżuchwowej iw 1% - ślinianki podjęzykowej. Leczenie przeprowadzają specjaliści z zakresu onkologii i chirurgii szczękowo-twarzowej.

Przyczyny raka gruczołów ślinowych

Przyczyny raka gruczołów ślinowych nie są do końca jasne. Naukowcy sugerują, że główne czynniki ryzyka to niekorzystny wpływ środowiska zewnętrznego, choroby zapalne gruczołów ślinowych, palenie tytoniu i niektóre nawyki żywieniowe. Szkodliwe skutki środowiska obejmują narażenie na promieniowanie: radioterapię i wielokrotne badania rentgenowskie, zamieszkiwanie na obszarach o wysokim poziomie promieniowania. Wielu badaczy uważa, że ​​choroba może być wywołana nadmierną ekspozycją na słońce..

Istnieje związek z zagrożeniami zawodowymi. Zwraca się uwagę, że rak gruczołów ślinowych jest częściej wykrywany u pracowników przedsiębiorstw stolarskich, samochodowych i metalurgicznych, fryzjerów i kopalni azbestu. Pył cementowy, azbest, chrom, związki krzemu, ołowiu i niklu są wskazywane jako możliwe czynniki rakotwórcze. Naukowcy podają, że ryzyko raka ślinianki wzrasta w przypadku niektórych wirusów. Na przykład ustalono korelację między występowaniem neoplazji ślinianek a występowaniem infekcji wirusem Epsteina-Barra. Istnieją dowody na zwiększone prawdopodobieństwo rozwoju raka ślinianek u pacjentów ze świnką w wywiadzie.

Kwestia wpływu palenia pozostaje otwarta. Zgodnie z wynikami badań przeprowadzonych przez zachodnich naukowców, niektóre typy raka gruczołów ślinowych są częściej wykrywane u palaczy. Jednak większość ekspertów nie uwzględnia jeszcze palenia jako czynnika ryzyka raka gruczołu ślinowego. Cechy pokarmowe obejmują spożywanie pokarmów bogatych w cholesterol, brak błonnika roślinnego, żółtych warzyw i owoców. Nie zidentyfikowano dziedzicznej predyspozycji.

Klasyfikacja raka ślinianki

Biorąc pod uwagę lokalizację, wyróżnia się następujące rodzaje raka ślinianki:

  • Guzy ślinianek przyusznych.
  • Neoplazja podżuchwowa.
  • Nowotwory gruczołów podjęzykowych.
  • Zmiany w małych gruczołach (policzkowych, wargowych, trzonowych, podniebiennych, językowych).

Biorąc pod uwagę specyfikę budowy histologicznej, wyróżnia się następujące rodzaje raka ślinianek: gruczolakorak trądzikowy, rak cylindryczny (rak gruczołowo-torbielowaty), rak śluzowo-naskórkowy, gruczolakorak, gruczolak podstawnokomórkowy, rak gruczołowokomórkowy, rak gruczołowy rodzaje raka.

Zgodnie z klasyfikacją TNM wyróżnia się następujące stadia raka ślinianki:

  • T1 - określa się guz o rozmiarze mniejszym niż 2 cm, który nie wychodzi poza gruczoł.
  • T2 - znajduje się węzeł o średnicy 2-4 cm, który nie wychodzi poza gruczoł.
  • T3 - wielkość guza przekracza 4 cm lub nowotwór wykracza poza gruczoł.
  • T4a - rak gruczołów ślinowych zajmuje nerw twarzowy, przewód słuchowy zewnętrzny, żuchwę lub skórę twarzy i głowy.
  • T4b - nowotwór rozprzestrzenia się na kość klinową i kości podstawy czaszki lub powoduje ucisk na tętnicę szyjną.

Litera N oznacza limfogenne przerzuty raka gruczołu ślinowego, natomiast:

  • N0 - bez przerzutów.
  • N1 - wykryto przerzuty mniejsze niż 3 cm po stronie raka gruczołu ślinowego.
  • N2 - wykryto przerzuty wielkości 3-6 cm / kilka przerzutów po stronie zmiany / obustronne / przerzuty po przeciwnej stronie.
  • N3 - wykrywane są przerzuty większe niż 6 cm.

Litera M oznacza odległe przerzuty raka gruczołu ślinowego, M0 - brak przerzutów, M1 - są oznaki odległych przerzutów.

Objawy raka ślinianki

We wczesnych stadiach rak gruczołów ślinowych może przebiegać bezobjawowo. Ze względu na powolny rozwój nowotworu, niespecyficzność i tępe nasilenie objawów, pacjenci często nie zgłaszają się do lekarza przez długi czas (kilkanaście miesięcy, a nawet lat). Wiodącymi objawami klinicznymi raka gruczołu ślinowego są zwykle ból, porażenie mięśni twarzy i obecność guza w dotkniętym obszarze. Ponadto nasilenie wymienionych objawów może się różnić..

U niektórych pacjentów drętwienie i osłabienie twarzy są pierwszymi znaczącymi objawami raka ślinianek. Pacjenci zgłaszają się do neurologa i otrzymują leczenie zapalenia nerwu twarzowego. Rozgrzewka i fizjoterapia stymulują wzrost nowotworu, po chwili staje się zauważalny węzeł, po czym pacjent jest kierowany do onkologa. W innych przypadkach pierwszym objawem raka ślinianki jest miejscowy ból promieniujący do twarzy lub ucha. Następnie narastający guz rozprzestrzenia się na sąsiednie formacje anatomiczne, skurcze mięśni żucia łączą się z zespołem bólowym, a także stanem zapalnym i niedrożnością przewodu słuchowego, czemu towarzyszy osłabienie lub utrata słuchu.

W przypadku zaatakowania ślinianki przyusznej, wyczuwalna jest miękka lub gęsto elastyczna formacja przypominająca guz o niewyraźnych konturach w tylnej jamie szczęki, która może rozprzestrzenić się na szyję lub za uchem. Możliwe jest kiełkowanie i zniszczenie procesu wyrostka sutkowatego. Rak ślinianki charakteryzuje się hematogennymi przerzutami. Najczęściej dotyczy to płuc. Na pojawienie się odległych przerzutów wskazuje duszność, odkrztuszanie krwi i wzrost temperatury ciała do postaci podgorączkowych. W przypadku lokalizacji ognisk wtórnych w obwodowych częściach płuc przebiega bezobjawowy lub skąpoobjawowy.

Przerzuty raka śliny można również znaleźć w kościach, skórze, wątrobie i mózgu. W przypadku przerzutów do kości pojawia się ból, ze zmianami skórnymi w tułowiu i kończynach, stwierdza się wiele formacji przypominających guzy, z wtórnymi ogniskami w mózgu, obserwuje się bóle głowy, nudności, wymioty i zaburzenia neurologiczne. Od momentu pojawienia się pierwszych objawów do wystąpienia odległych przerzutów trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Śmierć w przypadku raka gruczołów ślinowych następuje zwykle w ciągu sześciu miesięcy od wystąpienia przerzutów. Przerzuty częściej wykrywa się w nawracającym raku ślinianek ze względu na niewystarczającą radykalność interwencji chirurgicznej.

Diagnostyka raka ślinianki

Diagnozę przeprowadza się z uwzględnieniem historii, dolegliwości, danych z badań zewnętrznych, badania palpacyjnego dotkniętego obszaru, wyników badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Różne techniki obrazowania, w tym CT, MRI i PET-CT, odgrywają znaczącą rolę w diagnostyce raka ślinianki. Wymienione techniki pozwalają określić lokalizację, strukturę i wielkość raka ślinianki, a także ocenić stopień zajęcia okolicznych struktur anatomicznych..

Ostateczna diagnoza jest postawiona na podstawie danych z biopsji aspiracyjnej i badania cytologicznego uzyskanego materiału. U 90% pacjentów można wiarygodnie określić rodzaj raka gruczołów ślinowych. Aby zidentyfikować limfogenne i odległe przerzuty, zaleca się prześwietlenie klatki piersiowej, tomografię komputerową klatki piersiowej, scyntygrafię całego szkieletu, USG wątroby, USG węzłów chłonnych szyi, tomografię komputerową i rezonans magnetyczny mózgu oraz inne procedury diagnostyczne. Diagnozę różnicową przeprowadza się w przypadku łagodnych guzów gruczołów ślinowych.

Leczenie i rokowanie w raku ślinianki

Taktykę terapeutyczną ustala się z uwzględnieniem rodzaju, średnicy i stopnia zaawansowania nowotworu, wieku oraz stanu ogólnego pacjenta. Metodą z wyboru w przypadku raka gruczołów ślinowych jest terapia skojarzona, która obejmuje zabieg chirurgiczny i radioterapię. W przypadku małych lokalnych nowotworów możliwa jest resekcja gruczołu. W raku dużych gruczołów ślinowych konieczne jest całkowite usunięcie narządu, czasami w połączeniu z wycięciem otaczających tkanek (skóry, kości, nerwu twarzowego, tkanki podskórnej szyi). W przypadku podejrzenia limfogennych przerzutów raka gruczołu ślinowego usunięcie ogniska pierwotnego uzupełnia limfadenektomia.

Pacjenci poddani zabiegom rozszerzonym mogą następnie wymagać zabiegów rekonstrukcyjnych, w tym przeszczepów skóry, zastąpienia obszarów usuniętej kości homo- lub autoprzeszczepami itp. Radioterapia jest zalecana przed radykalnymi zabiegami chirurgicznymi lub stosowana w paliatywnym leczeniu powszechnych procesów onkologicznych. Chemioterapia jest zwykle stosowana w przypadku nieoperacyjnego raka śliny. Stosowane są cytostatyki z grupy antracyklin. Skuteczność tej metody jest nadal słabo poznana..

Rokowanie zależy od lokalizacji, rodzaju i stadium nowotworu. Średni dziesięcioletni wskaźnik przeżycia dla wszystkich stadiów i wszystkich typów raka ślinianki wynosi 75% u kobiet i 60% u mężczyzn. Najlepsze przeżywalność obserwuje się w gruczolakorakach trądzikowych i wysoko zróżnicowanych nowotworach śluzówkowo-naskórkowych, najgorsze w guzach płaskonabłonkowych. Ze względu na rzadkie zmiany w małych gruczołach ślinowych statystyki dotyczące tej grupy nowotworów są mniej wiarygodne. Badacze podają, że 80% pacjentów w stadium 1, 70% w stadium 2, 60% w stadium 3 i 30% z rakiem gruczołów ślinowych w stadium 4 przeżywa do 5 lat od momentu diagnozy..

Obrzęk ślinianek - objawy, przyczyny i leczenie

Rak ślinianki jest rzadką chorobą onkologiczną charakteryzującą się rozwojem złośliwych form w dużych gruczołach ślinowych (podżuchwowych, przyusznych, podjęzykowych) lub małych (językowych, wargowych, podniebiennych, policzkowych, trzonowych). Choroba ta charakteryzuje się powolną dynamiką i hematogennymi przerzutami..

Potwierdzenie diagnozy w szpitalu w Jusupowie następuje po dokładnym badaniu przez onkologa z wykorzystaniem dodatkowych rodzajów diagnostyki - CT, PET-CT, MRI i biopsji tkanki. Leczenie jest ustalane indywidualnie na podstawie wyników badań pacjentów.

Guz ślinianki przyusznej - przyczyny rozwoju

Przyczyny rozwoju raka gruczołu ślinowego nie zostały jeszcze dokładnie ustalone. Za główne czynniki ich występowania uważa się niekorzystne oddziaływanie środowiska, nadmierne nasłonecznienie, choroby zakaźne i zapalne ślinianek, określone nawyki żywieniowe, a także palenie. Czynnikiem, który ma najbardziej negatywny wpływ jest promieniowanie w każdym z jego przejawów - radioterapia, powtarzane badanie rentgenowskie, zamieszkanie w obszarze o podwyższonym napromieniowaniu itp. Istnieje również związek z zawodowym zajęciem osoby, ponieważ guz ślinianki najczęściej pojawia się u pracowników azbestowych. kopalnie, zakłady metalurgiczne, zakłady samochodowe i drzewne. Wynika to z ciągłego kontaktu osób wykonujących te zawody z niebezpiecznymi czynnikami rakotwórczymi - ołowiem, związkami chromu, krzemu, azbestu itp. Wysokie prawdopodobieństwo zachorowania na raka istnieje również u pacjentów, którzy w przeszłości chorowali na świnkę. Czynnik palenia dzisiaj jest kontrowersyjny, ponieważ niektórzy naukowcy uważają, że wpływa on na rozwój niektórych typów raka gruczołów ślinowych, podczas gdy inni zaprzeczają powiązaniu tego złego nawyku z guzami gruczołu ślinowego. Zachowania żywieniowe mogą negatywnie wpływać na rozwój procesów onkologicznych w organizmie człowieka, pod warunkiem, że nie ma wystarczającego spożycia błonnika roślinnego, żółtych i czerwonych owoców i warzyw, zieleni oraz nadmiernego spożycia cholesterolu.

Nowotwory ślinianek przyusznych - objawy

Guz ślinianki przyusznej w początkowych stadiach może przebiegać prawie bezobjawowo. Nieuzasadniona suchość w ustach lub odwrotnie nadmierne wydzielanie śliny może stać się pierwszymi świadkami choroby. Dalszą dynamikę choroby często charakteryzują następujące objawy kliniczne:

  • drętwienie twarzy lub jej części w okolicy gruczołów ślinowych;
  • obrzęk, bolesny guzek w szyi, ustach lub szczęce;
  • ból podczas połykania;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • zawroty głowy;
  • dyskomfort podczas otwierania ust;
  • ból mięśni lub letarg (niedowład) w określonym obszarze twarzy.

Jednak objawy te mogą również wskazywać na występowanie innych łagodnych nowotworów, na przykład torbieli gruczołu ślinowego. Jeśli zaobserwujesz jeden lub więcej z powyższych objawów, powinieneś skonsultować się z wykwalifikowanym lekarzem w celu postawienia diagnozy. Onkolodzy szpitala w Jusupowie, dzięki swojemu profesjonalizmowi i bogatemu doświadczeniu w pracy z pacjentami w różnym wieku, kompetentnie przepisują leczenie i wszystkie niezbędne środki diagnostyczne.

Rak ślinianki przyusznej (ICD 10) - klasyfikacja guzów

Wszystkie guzy gruczołów ślinowych są podzielone na trzy główne grupy:

  • złośliwy - mięsak, gruczolakorak ślinianek, rak gruczołu ślinowego, gruczolakorak ślinianki przyusznej, a także guzy przerzutowe i złośliwe;
  • łagodne - guzy nienabłonkowe (naczyniaki krwionośne, chondromy, włókniaki, tłuszczaki, chłoniaki ślinianek, nerwiaki) i nabłonkowe (gruczolaki, gruczolaki, guzy mieszane);
  • miejscowo destrukcyjne - guz śluzowo-naskórkowy ślinianki przyusznej, cylindroma, guzy zrazikowate.

Lekarze klasyfikują etapy raka gruczołu ślinowego zgodnie z systemem TNM:

  • T0 - brak nowotworu ślinianki;
  • T1 - guz jest obecny, jego średnica jest mniejsza niż 2 cm i nie jest zlokalizowany tylko w obrębie gruczołu;
  • T2 - średnica guza do 4 cm, lokalizacja - w obrębie ślinianki;
  • T3 - nowotwór o średnicy do 6 cm, nie rozprzestrzenia się ani nie rozprzestrzenia bez wpływu na nerw twarzowy;
  • T4 - guz osiąga średnicę powyżej 6-7 cm i rozprzestrzenia się na nerw twarzowy i podstawę czaszki;
  • N0 - guz bez przerzutów do lokalnych węzłów chłonnych;
  • N1 - przerzuty występują w jednym sąsiednim węźle chłonnym;
  • N2 - przerzuty występują w kilku węzłach chłonnych, średnica do 6 cm;
  • N3 - przerzuty dotyczą kilku węzłów chłonnych o średnicy powyżej 6-7 cm;
  • M0 - brak odległych przerzutów;
  • M1 - obecne odległe przerzuty.

Etapy raka są określane przez szereg środków diagnostycznych, które pozwalają kompleksowo zbadać proces nowotworowy i wybrać najbardziej odpowiednie leczenie.

Rak gruczołowy gruczołu ślinowego - diagnostyka i leczenie

Najdokładniejszą diagnozę można ustalić po szczegółowym badaniu przez onkologa Szpitala Jusupowa, a także na podstawie niektórych badań. Środki diagnostyczne przepisane w przypadku podejrzenia raka gruczołu ślinowego to:

  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Zasada tej procedury polega na działaniu pola magnetycznego i fal radiowych na wizualizację obrazów tkanek miękkich, kości i narządów wewnętrznych. MRI jest całkowicie bezbolesną i bezpieczną metodą badania i jest szeroko stosowana do sprawdzenia lub potwierdzenia diagnozy raka ślinianki;
  • Ultradźwięk. Badanie ultrasonograficzne to pierwsze badanie, które onkolog przepisuje w przypadku podejrzenia raka śliny. Badanie ultrasonograficzne pomaga określić rozmiar, średnicę i dokładną lokalizację zmiany. Podczas badania często wykonuje się biopsję guza;
  • otwarta biopsja. Taki środek diagnostyczny jest rzadko wykonywany, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzenia nerwu twarzowego, a także z powodu prawdopodobieństwa uszkodzenia zdrowych obszarów skóry poprzez rozprzestrzenianie się złośliwego procesu;
  • Tomografia komputerowa. Ta metoda badania pozwala na wizualizację trójwymiarowego obrazu narządów wewnętrznych lub innych części ciała. CT jest szeroko stosowany do badania dużej liczby chorób, w tym onkologicznych, zarówno do badania wstępnego, jak i do śledzenia dynamiki choroby.

Wyposażenie techniczne szpitala w Jusupowie pozwala na wykonanie dowolnego pomiaru diagnostycznego z maksymalną dokładnością. Pacjenci szpitala w Jusupowie mogą liczyć na wysokiej jakości i kompetentną interpretację wyników badań, a także na dalsze zalecenie leczenia - operacyjnego lub zachowawczego.

Guz ślinianki przyusznej przyusznej: leczenie bez operacji w szpitalu Jusupow

Rokowanie w przypadku guza gruczołu ślinowego zależy całkowicie od indywidualnego obrazu klinicznego pacjenta. Z reguły jest bardziej korzystny dla kobiet..

Łagodne nowotwory podlegają chirurgicznemu usunięciu. Interwencja chirurgiczna guzów ślinianek przyusznych wiąże się z ryzykiem urazu nerwu twarzowego, dlatego zarówno proces operacji, jak i okres rehabilitacji wymagają starannego monitorowania przez onkologa. Możliwe powikłania pooperacyjne to porażenie lub niedowład mięśni twarzy, a także pojawienie się przetok pooperacyjnych.

Rak ślinianki najczęściej obejmuje leczenie skojarzone - zabieg chirurgiczny połączony z radioterapią. Chemioterapia guzów gruczołów ślinowych jest stosowana niezwykle rzadko, ponieważ w tym przypadku jest nieskuteczna.

Doświadczeni onkolodzy, których profesjonalizm wielokrotnie potwierdzały międzynarodowe certyfikaty i dyplomy, leczą raka ślinianki w Szpitalu Jusupow. Nasi lekarze corocznie przechodzą zaawansowane szkolenia, co pozwala nam stosować w praktyce lekarskiej tylko najnowocześniejsze i najskuteczniejsze metody. Leki stosowane w ścianach szpitala lub przepisywane w trakcie leczenia są bezpieczne i najbardziej skuteczne.

Aby umówić się na konsultację z onkologiem w Szpitalu Jusupow, należy skontaktować się telefonicznie lub napisać do lekarza koordynującego na naszej stronie internetowej.

Gruczolakoraki gruczołów ślinowych

Wysoko zróżnicowane gruczolakoraki

Słabo zróżnicowane gruczolakoraki

Słabo zróżnicowane gruczolakoraki charakteryzują się brakiem wyraźnych oznak specyficznego zróżnicowania i są nowotworami o wysokim stopniu złośliwości.

Wszystkie rzadkie typy gruczolakoraków, które wyodrębniliśmy w osobnej grupie. Z dużej grupy tych złośliwych guzów ślinianek przedstawiamy tylko te, które są w naszym materiale. Częstość występowania tych raków w ogólnej budowie guzów złośliwych gruczołów ślinowych (SG) wynosiła 2,8%, wśród raków - 3%, wśród raków o dużym SG - 3%. Stosunek gruczolakoraka bez dodatkowego wyjaśnienia i rzadkich gruczolakoraków wynosił 4,3: 1. Ponieważ nadal trwa gromadzenie materiału klinicznego na temat rzadkich typów gruczolakoraków, kontynuowane będą badania równoległości klinicznych i morfologicznych..

Gruczolakorak polimorficzny o niskim stopniu złośliwości

Gruczolakorak polimorficzny niskiego stopnia (gruczolakorak przewodu końcowego) jest nowotworem wolno postępującym. Według piśmiennictwa zajmuje drugie miejsce pod względem częstości występowania wśród nowotworów złośliwych gruczołów ślinowych jamy ustnej (26%). Duże SF są rzadką lokalizacją tej postaci gruczolakoraka. Guz częściej obserwuje się u kobiet, których średni wiek wynosi 61 lat. Stosunek kobiet do mężczyzn wynosi 2: 1. Opisano choroby w wieku od 16 do 94 lat i dwie obserwacje guza u dzieci. Czas trwania wywiadu przedmedycznego u naszych pacjentów wynosił 10-15 lat.

Głównym objawem klinicznym SF ślinianki przyusznej jest guz o gęstej, elastycznej konsystencji, o wymiarach 2,5 x 2 cm, przemieszczony, zlokalizowany częściej w dolnym biegunie gruczołu. Skóra nad guzem nie ulega zmianie, funkcja nerwu twarzowego nie jest zaburzona.Najczęstszą lokalizacją tej postaci guza w małych gruczołach ślinowych jest podniebienie twarde (około 60%), następnie błona śluzowa policzka, okolica zatoczkowa, warga górna i korzeń języka. Rzadkie lokalizacje to duże gruczoły ślinowe i łzowe, nosogardziel i jama nosowa. Pacjenci zauważają pojawienie się i rozwój guza w okolicy podniebienia twardego w ciągu 2-3 miesięcy.

W obserwowanym okresie guz osiąga 4 cm, wygląda jak składnik egzofityczny o zaokrąglonym kształcie, rozprzestrzeniający się do środka podniebienia twardego i przechodzący do wyrostka zębodołowego górnej szczęki. Powierzchnia guza jest różowa, krucha, łatwo krwawi przy kontakcie, błona śluzowa jest przytwierdzona do powierzchni guza. Badanie struktury kostnej podniebienia twardego wskazuje na destrukcyjny proces nowotworowy w kości, co wskazuje na naciekający charakter nowotworu.

Zlokalizowany w okolicy policzka, podniebienia miękkiego, guz ma jaśniejsze kontury tylko przy małych rozmiarach, do 1 cm, a następnie, w miarę wzrostu guza, następuje utrata wyrazistości konturów, infiltracja błony śluzowej, która jest łatwo zraniona, owrzodzona. Dalszy przebieg procesu nowotworowego charakteryzuje się postępującym rozprzestrzenianiem się do leżących poniżej tkanek i egzofitycznym wzrostem na zewnątrz. Wyrostki nowotworowe są duże i małe guzowate, tkanki są delikatne, łatwo ulegają uszkodzeniu. W guzie pojawiają się bolesne odczucia z promieniującymi bólami w kierunku wzrostu guza.

Gruczolakorak podstawnokomórkowy

Gruczolakorak podstawnokomórkowy rozwija się głównie (ponad 90% przypadków) w SF ślinianki przyusznej w ciągu 4-6 lat bez ciężkich objawów klinicznych. Inne lokalizacje guza są rzadkie i obejmują małe ustne SF. Choroba rozwija się częściej u kobiet, średni wiek to 47 lat (według literatury - 60 lat). U dzieci nie zaobserwowano rozwoju guza.

Bezobjawowy przebieg prowadzi do tego, że pacjent często trafia do lekarza, mając już rozległy guz. Guz jest wykrywany przez pacjentów, gdy jego wielkość osiąga 2-2,5 cm, przy aktywniejszym wzroście guza konieczna jest konsultacja z lekarzem. Należy zauważyć, że na aktywność wzrostu guza wpływają różne czynniki, w szczególności infekcja wirusowa. Pacjenci skarżą się na ból lub napięcie; w większości przypadków proces przebiega bezobjawowo, z wyjątkiem obrzęku tkanki w okolicy guza. Czas trwania choroby przed operacją waha się od kilku tygodni do kilku lat. Podobnie jak u pacjentów z gruczolakiem podstawnokomórkowym, pacjenci z gruczolakorakiem podstawnokomórkowym mogą mieć liczne guzy przydatków skóry lub ślinianki przyusznej.

Obraz kliniczny jest reprezentowany przez guz guzowaty o niejednorodnej strukturze, o wymiarach od 5 x 6 do 8 x 8 cm, o gęstej, elastycznej konsystencji, nie przemieszczający się, ale bez mocowania skóry do powierzchni guza. Przy dużych rozmiarach guz zajmuje obszar żucia ślinianki przyusznej, tylną część szczęki, górną trzecią część szyi. Infiltracja rozciąga się na mięśnie, tkankę podskórną. Nerw twarzowy nie bierze udziału w procesie. Nawrót występuje w ciągu pierwszego roku po zabiegu, średnio po 5 miesiącach.

Obraz makroskopowy jest reprezentowany przez owalny węzeł guza w cienkiej różowej torebce. Tkanka guza jest jednorodna, szaro-żółta, o gęstej elastycznej konsystencji. Komórki nowotworowe atakują cienką torebkę i rozprzestrzeniają się w miąższu SF.

Obserwacja kliniczna

Zaobserwowaliśmy agresywny przebieg gruczolakoraka podstawnokomórkowego gruczołu łzowego u 57-letniej kobiety. Na tle pełnego zdrowia po prawej stronie pojawił się szybko postępujący wytrzeszcz, a po badaniu po 3 miesiącach. uwidoczniły duży guz gruczołu łzowego w prawym oczodole. Wykonano orbitotomię okostnową z zachowaniem oka, a następnie zdalną terapię gamma. Po 2,5 miesiąca. w górnej powiece pojawił się szybko rosnący guz.

Wielokrotna operacja z wytrzewieniem oczodołu nie uwolniła pacjenta od dalszego wzrostu guza w postaci podskórnych nacieków guzowatych pod przemieszczonymi płatami skórnymi w oczodole i egzofitycznej szaro-różowej tkanki guza na górnej zewnętrznej ścianie oczodołu, a także pojedynczego guza przemieszczonego do gęstego elastycznego brzegu oczodołu.... Podczas operacji w tkankach miękkich wzdłuż krawędzi oczodołu wykryto pojedyncze liczne guzki guza o wielkości od 2 do 8 mm. Proces rozciągnął się na struktury kostne oczodołu, wzdłuż górnej szczeliny oczodołu do jamy środkowego dołu czaszki.

Wszystkie widoczne węzły nowotworowe zostały usunięte, ściany oczodołu poddano koagulacji. Tydzień po operacji pojawiły się nacieki guza guzowatego, zlewające się ze sobą. W badaniu histologicznym stwierdzono gruczolakoraka podstawnokomórkowego z różnicowaniem neuroendokrynnym. Trwające leczenie odwykowe było nieskuteczne. Po 8 miesiącach. stwierdzono śmiertelny wynik. Kliniczny okres choroby wynosił 2 lata.

Brodawkowaty cystadenocarcinoma

Brodawkowaty cystadenocarcinoma występuje częściej u kobiet w wieku 70 lat. Cystadenocarcinoma jest zlokalizowany głównie w dużym SF (65%), głównie w śliniance przyusznej. Uszkodzenie podjęzykowego SG jest proporcjonalnie większe niż w przypadku innych łagodnych lub złośliwych guzów gruczołów ślinowych. Spośród małych gruczołów ślinowych często bierze udział w tym procesie błona śluzowa policzków, ust i podniebienia. Klinicznie cystadenocarcinoma zwykle objawia się jako wolno rosnąca masa guza. Zlokalizowany na podniebieniu twardym guz może powodować erozję kości. Wzrost guza przebiega bezobjawowo przez kilka lat. Pacjenci zgłaszają się do lekarza, gdy guz osiągnie co najmniej 2 cm.

Obraz kliniczny przypomina gruczolaka wielopostaciowego i trudno podejrzewać nowotwór złośliwy. Trudności pojawiają się przy interpretacji cytogramów: obecność składników śluzowatych i chrzęstnych o słabym składzie komórkowym nie wyklucza złośliwości procesu i prawdopodobieństwa wystąpienia gruczolaka wielopostaciowego z przewagą składnika mioepitelialnego. Badanie cytometrii przepływowej wskazuje na niską aktywność mitotyczną komórek nowotworowych.

Guz jest częściej zlokalizowany w dolnym biegunie ślinianki przyusznej, jego wymiary wynoszą średnio 2,5 x 2 cm, konsystencja jest gęsta, nerw twarzowy nie jest zaangażowany w proces. Zaobserwowaliśmy brodawkowatego torbielakogruczolakoraka języka w postaci nacieku guza na końcu języka bez naruszania integralności pokrywającej go błony śluzowej (ryc. 7.71). Duże komórki wyściełające jamę kanalików tworzą struktury brodawkowate. Komórki są pełne, z hiperchromicznymi jądrami i cienką, czasem wakuolowaną cytoplazmą. Są mitozy.


Figa. 7.71. Brodawkowaty cystadenocarcinoma języka. Guz wygląda jak naciek w przedniej części języka z dość wyraźnymi granicami.

Czasami w świetle rurki występuje wydzielina surowicza lub PAS-dodatnia. Guz ma włóknisty, czasem szklisty zrąb. Badanie budowy morfologicznej wskazuje na inwazyjny charakter wzrostu guza. Pod względem struktury guz może przypominać ACC, przekształcając się w gruczolakoraka brodawkowatego. Zaobserwowaliśmy wrastanie guza do sąsiedniego wewnątrznarządowego węzła chłonnego, co naśladowało obraz przerzutów.

Śluzowy gruczolakorak

Śluzowy gruczolakorak jest osobliwą postacią guza, składającą się z gruczołów otoczonych strukturami brodawkowatymi i torbielowatymi. Komórki wyściełające jamę gruczołową są sześcienne, pełne lub cylindryczne, których sekretem jest śluz. W świetle torbieli resztki komórkowe zniszczonych komórek nabłonka łączą się z substancją śluzową.

Najczęstsze miejsca występowania gruczolakoraka śluzowego to podniebienie miękkie i podjęzykowa SF, następnie błona śluzowa warg i ślinianka podżuchwowa. W przypadku SF przyusznicy guz ten występuje bardzo rzadko. Obraz kliniczny jest reprezentowany przez gęstą, wystającą formację o powolnym wzroście. Guz jest zwykle bezbolesny, ale w niektórych przypadkach pacjenci odczuwają tępy ból.

Jasnokomórkowy gruczolakorak

Gruczolakoraka jasnokomórkowego został wyizolowany z grupy gruczolakoraka i opisany przez Spiro i wsp. w 1973 r. struktury gruczołowe składają się z cylindrycznych komórek, podobnych do tych, które występują w raku okrężnicy (gruczolakorak jelitowy). Dominującą lokalizacją jest mała SF jamy ustnej: podniebienie, policzki, język, dno jamy ustnej, usta. Literatura dostarcza obserwacji takiego gruczolakoraka w części ustnej gardła (migdałkach). Opisano obserwację guza u 9-letniego dziecka ze zmianami w śliniance przyusznej i zajęciem regionalnych węzłów chłonnych w procesie. Najwyższą zachorowalność odnotowano wśród osób w wieku 40-70 lat. Czas trwania wywiadu przed ustaleniem diagnozy jest bardzo zróżnicowany - od kilku miesięcy do 15 lat. Głównym objawem klinicznym jest guz nie większy niż 3 cm, znacznie rzadziej obserwuje się ból i owrzodzenie błony śluzowej.

Gruczolakorak jasnokomórkowy jest rzadkim typem gruczolakoraka, który czasami stwarza istotne trudności w diagnostyce różnicowej z innymi guzami jasnokomórkowymi (AK i MK) ze względu na ich morfologiczne podobieństwo. Czasami ich struktura jest podobna do struktury jasnokomórkowego raka piersi. Gruczolakorak jasnokomórkowy zwykle rozwija się w SF ślinianki przyusznej jako gęsty, nieusuwalny, pojedynczy guzek (rzadko w postaci wielu guzków).

Obserwacje kliniczne potwierdzają właściwości proliferacyjne. Komórki guza to średniej wielkości rak jasnokomórkowy z okrągłym lub owalnym jądrem. Słaba, zabarwiona wodą cytoplazma nie zawiera śluzu i lipidów. Komórki tworzą solidne gniazda, beleczkowate lub litowo-rurkowe struktury z małymi szczelinami w środku. Poszczególne gniazda i beleczki otoczone są wąskimi paskami włóknisto-szklistego zrębu. Komórki nowotworowe lub ich małe lite gniazda infiltrują otaczającą tkankę, która ulega degeneracji włóknistej i szklistej.

Podział gruczolakoraków na typy ma charakter opisowy. Niektóre typy są wysoce złośliwe, o dużej aktywności proliferacyjnej i destrukcyjnej. Inne typy nazywane są guzami niskiego stopnia.

Rak mioepitelialny

Rak mioepitelialny został zidentyfikowany jako odrębna postać morfologiczna w ostatnich dziesięcioleciach. Wcześniej uważano go za gruczolaka wielopostaciowego. Przebieg kliniczny takich gruczolaków pleomorficznych charakteryzował się nawrotami, wyraźnymi właściwościami naciekowymi w postaci miejscowego rozsiewu z niszczeniem tkanek miękkich i struktur kostnych..

Według opublikowanych danych, rak mioepitelialny stanowi około 2% wszystkich przypadków raka SF w wieku od 14 do 86 lat; średni wiek to 55 lat. Doniesienia o małej częstości występowania tego guza wyjaśniają stosunkowo niedawne rozpoznanie i izolacja go jako niezależnego procesu patologicznego. Dominującą lokalizacją jest ślinianka przyuszna (75%). Guz rozwija się również w podżuchwowym i małym SJ.

W naszych obserwacjach raka mioepitelialnego rozpoznawano u pacjentów w wieku od 17 do 67 lat ze ślinianką przyuszną, średni wiek pacjentów wynosił 35,6 lat. Istnieje niewielka przewaga mężczyzn. Czas trwania okresu przed leczeniem wynosi średnio 1,5 roku.

Obraz kliniczny raka mioepitelialnego charakteryzuje się obecnością gęstego, ograniczonego przemieszczalnego węzła guza, często zlokalizowanego w tylnej dolnej krawędzi gruczołu. W okresie wizyty pacjenta u lekarza wielkość guza waha się od 1,5 x 2 x 1,5 do 3,5 x 2,7 x 4 cm, funkcja nerwu twarzowego nie jest upośledzona.

Zaobserwowaliśmy raka mioepitelialnego wywodzącego się z przewodu ślinianki przyusznej. Węzeł guza z guzowatą powierzchnią i pseudotorebką naciekał gruczoł i mięsień żujący. Dla tego guza bardzo charakterystyczne są nawroty i regionalne przerzuty. Nawroty raka mioepitelialnego po leczeniu chirurgicznym są częste i wyglądają jak gęste, nie przemieszczalne węzły nowotworowe, pojedyncze lub wielokrotne, połączone w konglomerat, naciekający leżące poniżej mięśnie. Obraz kliniczny może wyglądać jak guzki naciekającego guza wzdłuż blizny chirurgicznej wielkości 1,5-1,7 cm, nawrót następuje w ciągu 3 miesięcy. do 1,5 roku.

Przerzuty regionalne obserwowano u wszystkich naszych pacjentów w węzłach chłonnych położonych w dolnym biegunie ślinianki przyusznej, w podżuchwowym, szyjnym (wszystkie trzy grupy) i nadobojczykowym. Mikroskopowe, histochemiczne badania przerzutów potwierdzają tożsamość struktury przerzutu i guza pierwotnego. Obszary proliferacji i rzadkie postacie mitozy w guzach i przerzutach wskazują na średni lub niski stopień raka mioepitelialnego. Guz składa się z komórek z wyraźnymi oznakami różnicowania mioepitelialnego.

Rurki gruczołowe są utworzone przez komórki lekko eozynofilowe z wyraźną cytoplazmą, jądro zlokalizowane wierzchołkowo z ziarnistością wydzielniczą typu surowiczego. Pomiędzy kanalikami gruczołowymi komórki są rozmieszczone losowo bez wyraźnych granic, z lekko zaokrąglonymi jąderkami i wyraźnymi jąderkami. Cytoplazma komórek zawiera miofibryle. Zatem struktura histologiczna wygląda jak pełne pola struktury gruczołowo-kruszcowej z odpowiednio uformowanymi rurkami gruczołowymi..

Rak przewodu ślinowego

Rak przewodu ślinowego rozwija się w układzie przewodów wypełnionych proliferującymi komórkami. Wśród ognisk proliferacji powstają kompleksy struktur przewodowych i obszary komórek przewodowych. Wyściółka struktur przypominających kanały zawiera elementy wytwarzające śluz, którego wydzielanie wylewa się między komórkami. Komórki przypominające komórki nabłonka ślinianek występują rzadko. Znaleziono komórki typu naskórka.

Rak przewodów ślinowych nie jest rzadką postacią raka SF. Powstaje zarówno de novo, jak iz gruczolaka wielopostaciowego, stanowiąc 9% wszystkich nowotworów ślinianek. Wśród przypadków dominują mężczyźni, stosunek mężczyzn do kobiet wynosi 4: 1. Większość pacjentów ma ponad 50 lat. Najczęściej dotyczy to ślinianki przyusznej, a następnie podżuchwowej, podjęzykowej i małej SJ. Opisz guz krtani. Wśród czynników etiologicznych ważne jest długotrwałe przewlekłe obturacyjne zapalenie ślinianki..

Objawy kliniczne charakteryzują się szybkim, czasami nagłym początkiem i powiększeniem guza, który może zmieniać wielkość: zwiększa się, a następnie zmniejsza. Czasami historia medyczna jest długa. W niektórych przypadkach pojawia się ból w guzie i dysfunkcja nerwu twarzowego. Oto jedno z naszych obserwacji raka przewodu ślinowego - u mężczyzny w wieku 41 lat.

Guz ślinianki przyusznej istnieje od 25 lat i nie budzi niepokoju u pacjenta. Niedawno guz zaczął rosnąć, pojawił się bolesny ból, drętwienie górnej części małżowiny usznej, konsystencja guza stała się gęstsza. Przez 25 lat guz osiągnął rozmiar 5,5 x 4 cm, zajmował cały dolny biegun SF przyusznicy, rozprzestrzeniając się do tylnego dołu szczęki. Funkcja nerwu twarzowego nie jest upośledzona. Węzły chłonne szyi nie są powiększone. Obraz makroskopowy przedstawiają struktury naciekającego raka przewodowego z całkowitym zastąpieniem tkanki SG z obrazem wyraźnej szklinozy.

Guz wrasta w sąsiednie mięśnie szkieletowe, tkankę tłuszczową, pojawiają się obszary wzrostu okołonerwowego, naciekania skóry właściwej. Występuje w nich uszkodzenie naczyń limfatycznych w postaci zatorów nowotworowych. Po 10 miesiącach. ujawniły nawrót gruczolakoraka przewodowego w tkankach okolicy ślinianki przyusznej. Nawracający guz miał postać gęstej elastycznej konsystencji z węzłem o wymiarach 1 x 1 cm, przymocowanym do skóry, ale przesuniętym w stosunku do leżących poniżej tkanek. Badanie mikroskopowe wykazało wrastanie guza w głębokie warstwy skóry właściwej bez naruszania leżącej poniżej tkanki mięśniowej.

Rak onkocytarny

Rak onkocytarny to nowotwór składający się z komórek monomorficznych z różnicowaniem onkocytarnym. Rak onkocytarny został po raz pierwszy opisany przez W. Bauera i J. Bauera w 1953 r. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety - 2/3 mężczyzn. Guz charakteryzuje się szerokim przedziałem wiekowym - od 25 do 92 lat, przy średnim wieku w chwili rozpoznania 62,5 lat. Rak onkocytarny stanowi tylko 5% guzów onkocytarnych gruczołu ślinowego i mniej niż 1% wszystkich guzów SG. Lokalizacja raka onkocytarnego w 80% przypadków wiąże się z SF ślinianki przyusznej około 8-9% - ślinianki podżuchwowej, a pozostałe obserwacje dotyczą małej SF. Wiek naszych pacjentów, zarówno mężczyzn, jak i kobiet, mieścił się w granicach 43,5 roku.

Klinicznie, rak onkocytarny wydaje się być bezbolesnym, trudnym do wykrycia powiększeniem ślinianki przyusznej lub podżuchwowej. W przypadku transformacji złośliwej onkocytomy wskazują na przyspieszenie tempa wzrostu guza w krótkim okresie czasu. Kiedy gałęzie nerwu twarzowego są uszkodzone, pojawia się ból, neuropatia i niedowład. Nowotwór wygląda jak guz tkanki miękkiej o bezobjawowym przebiegu. Kiedy guz osiąga rozmiary, które są zauważalne dla oka, gdy jest zlokalizowany w powierzchownej części ślinianki przyusznej lub powoduje niedogodności podczas połykania, zlokalizowany w głębokiej części gruczołu, wówczas pacjent zwraca się do lekarza.

W naszych obserwacjach rozmiar guza w największym wymiarze wynosił 4 x 5 cm, czas trwania okresu przed leczeniem wahał się od 2 do 5 lat. Jeśli guz rósł w kierunku części ustnej gardła, objawy charakterystyczne dla tej lokalizacji guza pojawiły się później. Błona śluzowa nad guzem nie została zmieniona, ale przytwierdzona do powierzchni guza. Nie stwierdzono niedowładów ani porażeń mięśni twarzy, regionalne węzły chłonne pozostały bez zmian patologicznych.

Pod względem morfologicznym struktura guza jest węzłem, w którym dominują stałe narośla komórek monomorficznych z różnicowaniem onkocytów, ogniskami martwicy i ogniskami myksomatozy, które można uznać za należące do gruczolaka wielopostaciowego. Dane morfologiczne wskazują na możliwość rozwoju tego typu raka na tle gruczolaka wielopostaciowego.

Obraz kliniczny raka onkocytarnego w SF podżuchwowej, który obserwowaliśmy u 18-letniego pacjenta, odpowiadał rozpoznaniu klinicznemu torbieli. Tkanka miękka okrągła, bezbolesna, nieprzylegająca do otaczających tkanek, nowotwór miał wymiary 3 x 3 x 4 cm, guz istniał przez rok z powolnym wzrostem. Torbielowatą jamę o cienkich ściankach wypełniono płynną zawartością, po czym po opróżnieniu szybko ją uzupełniono. Diagnostyka przedoperacyjna nastręczała trudności, gdyż badanie zawartości torbieli nie ujawniło żadnych danych, które wskazywałyby na obecność procesu nowotworowego. Badanie histologiczne usuniętych tkanek okolicy podżuchwowej wykazało obecność raka onkocytarnego bez naciekania okolicznych tkanek i uszkodzenia węzłów chłonnych. Pacjent był obserwowany bez objawów guza przez ponad 5 lat.

Rak onkocytarny małej SF objawia się bardziej agresywnie. Guz jest zlokalizowany w okolicy podniebienia twardego, ma konsystencję miękko-elastyczną, bez zmian w błonie śluzowej. Wielkość guza waha się od 0,8 do 2 cm Przebieg procesu nowotworowego charakteryzuje się nawrotem i miejscowymi przerzutami. Nawracający guz rozwija się w ciągu 3-6 lat z jednoczesnymi przerzutami.

Bezobjawowy przebieg prowadzi do znacznego zniszczenia struktur kostnych górnej szczęki i szerzenia się procesu nowotworowego, ale pacjenci zgłaszają się do lekarza, gdy jest już owrzodzenie guza, martwica i próchnica tkanek, zniszczenie struktur kostnych. Guz rozprzestrzenia się na górną szczękę, rozciąga się poza linię środkową do drugiej górnej szczęki, podniebienia miękkiego. Owrzodzony składnik egzofityczny osiąga rozmiar 6-8 cm, niszcząc struktury kostne górnej szczęki, wypełnia zatokę szczękową, rozprzestrzeniając się do nozdrzy i jamy ustnej.

Przy tak znacznym rozprzestrzenianiu miejscowym przerzuty w regionalnych węzłach chłonnych okolicy podżuchwowej i środkowej grupie szyjnej są naciekające. Wychodząc poza torebkę węzła do tkanki mięśniowej, naciekając żyłę szyjną wewnętrzną, z rozpadem w środku węzła, węzły przerzutowe wyglądają jak nierozciągalne nacieki bez wyraźnych granic, wielkości 3-4 cm.

Niemożność radykalnego leczenia prowadzi do szybkiego postępu procesu ze skutkiem śmiertelnym w ciągu 1,5-2 lat.

Nasze badania nad gruczolakorakami wykazały, że pomimo wpływu stopnia zróżnicowania na obraz kliniczny i przebieg procesu nowotworowego najważniejszym czynnikiem rokowniczym jest lokalizacja i rozprzestrzenianie się guza..