Wodobrzusze jest częstym gościem na raka brzucha

Wodobrzusze (u zwykłych ludzi "wodobrzusze") to obfite gromadzenie się płynu w jamie brzusznej, w wyniku którego ściana brzucha rozciąga się, a brzuch zwiększa się 2-3 razy. Nie zawsze z powodu onkologii. W przypadku raka narządu w jamie brzusznej może wystąpić to powikłanie.

Onkologia

Według statystyk pojawia się tylko w 10% przypadków onkologii narządów jamy brzusznej. Pojawia się częściej, gdy:

  1. Rak okrężnicy i odbytnicy.
  2. Rak trzustki.
  3. Nowotwór jajnika. Występuje dość często w 50% przypadków.
  4. Rak piersi.
  5. Złośliwy guz wątroby.
  6. Nowotwór żołądka.

Duża ilość płynu zaczyna naciskać na każdy organ, przepona się przesuwa. Wpływa na funkcje wszystkich narządów poprzez ich ściskanie. Trudniej oddychać, serce otrzymuje ogromny ładunek, a ciśnienie krwi wzrasta. Jeśli nie wyeliminujesz rozwoju patologii, możesz nawet z tego powodu umrzeć..

Zapobieganie

Aby zapobiec gromadzeniu się przesięku w jamie brzusznej, konieczne jest zapobieganie chorobom, które go prowokują: marskość wątroby, onkologia jajników, choroby przewodu żołądkowo-jelitowego.

Terminowe leczenie patologii sercowo-naczyniowych zmniejsza ryzyko chorób. Do prawidłowego metabolizmu potrzebne są zdrowe narządy wydzielnicze: wątroba, trzustka, śledziona. Nerki są odpowiedzialne za usuwanie toksyn z organizmu..

Środki zapobiegawcze obejmują:

  • regularna diagnostyka radiacyjna (fluorografia);
  • badania ginekologa;
  • badanie kliniczne;
  • badania profilaktyczne;
  • przestrzeganie zdrowego stylu życia;
  • odpowiednie odżywianie.

Powody

Sam płyn jest potrzebny, aby narządy nie stykały się ze sobą bezpośrednio, a fałdy jelitowe poruszają się swobodnie i nie strzępią się ze sobą. Zdrowy organizm zawsze zawiera odpowiednią ilość esudatu, który jest wydzielany i wchłaniany w razie potrzeby.

Rak powoduje szereg powikłań, w wyniku których dochodzi do upośledzenia bariery, funkcji wydzielniczych i resorpcyjnych błony śluzowej jamy brzusznej. W rezultacie, w zależności od naruszenia samego płynu, staje się on albo dużo, albo po prostu nie jest usuwany.

Gdy otrzewna - warstwa trzewna i ciemieniowa brzucha zostaje uszkodzona przez komórki rakowe, układ limfatyczny przestaje pełnić swoją funkcję i jest za dużo płynu. Jeśli guz rośnie lub daje przerzuty do jamy brzusznej, rozwija się rak brzucha - jest to bardzo nieprzyjemne powikłanie.

Co się dzieje

  1. Zaatakowany narząd znajduje się zbyt blisko otrzewnej.
  2. Z przerzutami w układzie limfatycznym i krążenia, które prędzej czy później doprowadzą do jamy brzusznej.
  3. Po usunięciu guza pozostałe komórki rakowe mogą dostać się do tej lokalizacji.
  4. Kiedy guz wrasta w samą otrzewną.

Istnieje inny rodzaj wodobrzusza, kiedy rak atakuje wątrobę, jego układ żylny jest ściśnięty i blokuje odpływ do jelit. W tym samym czasie samo powikłanie szybko się rozwija i żołądek rośnie..

Zalecenia profilaktyczne i rokowanie

Przy takich powikłaniach nowotworów złośliwych ludzie nie żyją długo, jeśli zostaną wykryte późno i nieleczeni. Jeśli diagnoza zostanie postawiona na czas i zostanie przepisany właściwy schemat leczenia, rokowanie ulegnie poprawie. Aby zapobiec złośliwemu nowotworowi i jego powikłaniom, należy zalecić pacjentowi prawidłową dietę, umiarkowaną aktywność fizyczną i odrzucenie złych nawyków. Konieczne jest wykluczenie z diety wszystkich pokarmów zawierających składniki syntetyczne. Należą do nich barwniki, stabilizatory i konserwanty. Należy również zminimalizować stres psychiczny..

Objawy

Dla osób z masywnym brzuchem znacznie trudniej jest dostrzec powikłanie, ponieważ są przyzwyczajone do tego obciążenia. Sam wodobrzusze rozwija się przez długi czas od kilku tygodni do 2-3 miesięcy. Później pojawiają się inne znaki:

  1. Wodobrzusze w raku żołądka powodują uporczywe nudności i wymioty.
  2. Uczucie pełnego brzucha, wydaje się, że zaraz pęknie.
  3. Skóra zaczyna się napinać i pacjent to odczuwa.
  4. Cuchnące odbijanie, silna zgaga.
  5. Uporczywy ból brzucha.
  6. Wodobrzusze w raku wątroby charakteryzuje się żółtaczką skórą i twardówką oczu, a także wzrostem zajętego narządu.
  7. Oddychanie stało się trudniejsze, tętno wzrosło, a ciśnienie krwi wzrosło.
  8. Pępek wystaje, chociaż wcześniej tak się nie stało.
  9. Na rozciągniętym brzuchu widoczne są naczynia krwionośne.
  10. Trudniej jest się schylić, prawie niemożliwe jest oddychanie podczas wiązania butów.
  11. Wodobrzusze w raku trzustki powoduje wyraźne mrowienie.

UWAGA! Największym problemem w onkologii wodobrzusza brzusznego jest to, że objawy pierwotnego ogniska powstawania guza przerywają objawy wodobrzusza, dlatego już zdiagnozowano go z dużą kumulacją.

Najgroźniejszym wodobrzuszem jest powikłanie raka jajnika, ponieważ śmiertelność występuje w 55% przypadków. Kiedy jest dużo płynu, gromadzi się on na guzie i zwiększa jego rozmiar. Z tego powodu nowotwór może pęknąć w dowolnym momencie, a pacjent umrze. Objawy

  1. Obrzęk genitaliów.
  2. Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej powoduje wzdęcia.
  3. Obrzęk kończyn dolnych.
  4. Silny ból brzucha podobny do zapalenia wyrostka robaczkowego.

Gradacja

Wodobrzusze, niezależnie od przyczyny jego wystąpienia, dzieli się na trzy etapy:

  1. Przejściowy. Łagodny stopień, który objawia się łagodnymi wzdęciami. Objętość wysięku nie przekracza 400 ml.
  2. Umiarkowany. Ilość płynu wzrasta, ale nie więcej niż 5 litrów. Obserwuje się pojawienie się objawów choroby. Brak terapii prowadzi do rozwoju powikłań. Leczenie przeprowadza się za pomocą diuretyków.
  3. Czas. Objętość wysięku sięga 20 litrów. Ustala się odporny (stabilny) wodobrzusze. Terapii nie prowadzi się lekami, ponieważ nie są one skuteczne. Ustala się poważny stan, dochodzi do naruszenia pracy serca, układu oddechowego.

Służą do dokładniejszej diagnozy oraz u pacjentów ze zdiagnozowanym rakiem.

Komplikacje

  1. Zespół wątrobowo-nerkowy - zaburzenie czynności nerek, zwykle spowodowane guzem wątroby.
  2. Bakteryjne zapalenie otrzewnej nasilające ogólne zatrucie organizmu i stan zapalny wywołany rakiem.
  3. Z powodu ciśnienia płynu odbytnica opada do tyłu lub do przodu.
  4. Ciśnienie oddziałuje również na płuca, co utrudnia oddychanie.
  5. Przepuklina pępkowa.
  6. Hydrothorax - nagromadzenie płynu w płucach.
  7. Niedrożność przewodu pokarmowego, przez co następuje stagnacja kału, wchłanianie toksyn i nasilenie odurzenia.

UWAGA! Wodobrzusze to niebezpieczne powikłanie, które może prowadzić do śmierci pacjenta..

Dlaczego pojawia się patologia?

Przyczyny gromadzenia się płynów:

  • onkologia (złośliwa formacja);
  • marskość wątroby (występuje u 75% osób);
  • niewydolność serca;
  • różne choroby nerek;
  • gruźlica;
  • zwiększone ciśnienie w wątrobie;
  • choroby ginekologiczne (u kobiet);
  • zapalenie trzustki.

Jednym z najtrudniejszych przypadków jest obecność onkologii. Pacjentowi z rozczarowującymi rokowaniami i zaostrzonymi objawami można przepisać operację.

Noworodki mogą również mieć wodobrzusze. Zwykle jest to spowodowane zaburzeniami rozwojowymi przewodu pokarmowego u dziecka, różnymi wrodzonymi obrzękami.

Oczywiście w tym przypadku głównymi przyczynami patologii są różne choroby lub złe nawyki matki, która nosiła dziecko..

Nadmiar płynu może spowodować niedobór białka w jedzeniu dziecka. Czasami prognozy dotyczące wodobrzusza u noworodków są rozczarowujące

Aby dokładnie zrozumieć, dlaczego nadmiar płynu zaczął gromadzić się w organizmie, musisz odwiedzić specjalistę i przejść diagnostykę sprzętu.

Leczenie

Diagnozując to powikłanie, konieczne jest natychmiastowe wypompowanie płynu za pomocą laparocentezy. Ponadto pacjent natychmiast przechodzi na określoną dietę i otrzymuje leki moczopędne..

UWAGA! Czasami chemioterapia jest skuteczna, jeśli przerzuty są zlokalizowane w jamie brzusznej. Za pomocą odczynników możesz spróbować zniszczyć małe ogniska. W przypadku raka jajników, żołądka i szyjki macicy metoda ta jest bezużyteczna.

Laparocenteza

Leczenie wodobrzusza w ostatnich etapach odbywa się tylko tą metodą. Wykonuje się małe nakłucie w podbrzuszu i wypompowuje wodę. Podczas wykonywania laparocentezy część wysięku pobiera się jako analizę do badania atypowych komórek, mikroflory itp..

  1. Aby usunąć wodobrzusze, zabieg odbywa się w pozycji siedzącej.
  2. Lekarz leczy miejsce nakłucia alkoholem.
  3. Podaje się znieczulenie miejscowe.
  4. Nacięcie wykonuje się w odległości 2-3 cm od pępka..
  5. Trokar przebija ściany jamy brzusznej.
  6. Płyn będzie spływał powoli, aby ciśnienie nie spadło gwałtownie, ponieważ może to znacznie wpłynąć na narządy wewnętrzne pacjenta.
  7. Okresowo ściskaj brzuch ręcznikiem lub prześcieradłem, aby tempo redukcji ciśnienia było jeszcze mniejsze.
  8. Pacjentowi podaje się albuminy lub inne leki w celu zmniejszenia ryzyka niewydolności nerek. Zalecane są również leki moczopędne.

Natychmiast można wypompować do 10 litrów. Aby poprawić samopoczucie pacjenta, w jamie brzusznej umieszcza się cewnik, dzięki czemu płyn spływa jeszcze wolniej. To prawda, że ​​w tym przypadku ciśnienie krwi może dramatycznie spaść. Jeśli po zabiegu pacjent czuje się normalnie, odsyłany jest do domu.

Przeciwwskazania

Laparocenteza nie jest wykonywana, gdy:

  1. Po operacji przepukliny brzusznej.
  2. Kiedy tworzy się zrost między narządami jamy brzusznej w postaci tkanki łącznej.
  3. Ciężkie wzdęcia.

Leki moczopędne

  1. Furosemid
  2. Veroshpiron
  3. Diakarb

Wraz z lekami pacjent pije potas, aby nie zaburzać metabolizmu wodno-elektrolitowego organizmu. Sam efekt nie będzie natychmiastowy, więc będziesz musiał poczekać.

UWAGA! Same leki mogą być używane tylko za zgodą lekarza..

Diagnostyka


Aby ustalić obecność wodobrzusza i przepisać leczenie, lekarz zajmujący się leczeniem podstawowej choroby onkologicznej może. Stale bada pacjenta, waży go, aby na czas zidentyfikować ostre skoki masy. Badanie wykonuje się po chemioterapii, przed każdym etapem leczenia. Aby dokonać dokładnej diagnozy, stosuje się specjalne techniki instrumentalne:

  • Ultradźwięk. Pozwala wykryć nagromadzenie się cieczy w objętości 200 ml. Równolegle możliwa jest kontrola skuteczności wykonywanego zabiegu.
  • Zwykła radiografia, tomografia. Informacyjna metoda diagnostyczna wymagająca specjalnego przygotowania do zabiegu.
  • Laparocenteza. Wykonuje się nakłucie ściany brzucha, a następnie wypompowanie nagromadzonej wody w celu przeprowadzenia badania. Procedura pozwala usunąć płyn i określić jego skład, ilość.

Rozpoznanie wodobrzusza można przeprowadzić bez użycia specjalnego sprzętu i skomplikowanych procedur. Doświadczony lekarz jest w stanie określić gromadzenie się płynu w jamie brzusznej za pomocą opukiwania i badania palpacyjnego. Ta metoda może wykryć wodobrzusze, jeśli ilość wody przekracza 1,5-2 litry..

Odżywianie

Odżywianie i właściwa dieta mogą pomóc zmniejszyć gromadzenie się płynów w wodobrzuszu. Rzućmy okiem na kilka zasad:

  1. Pij mniej płynów.
  2. Całkowicie zrezygnuj z soli.
  3. Kasza owsiana.
  4. szpinak.
  5. Szparag.
  6. Marchewka.
  7. Grejpfrut.
  8. Śliwki.
  9. Ziemniak.
  10. rodzynki.
  11. Świeży groszek.
  12. Suszone morele.

Staraj się również trzymać diety podstawowej choroby. Jedz pokarmy roślinne bogate w witaminy, minerały i pierwiastki śladowe.

Prognoza

Wodobrzusze w onkologii znacznie upośledza przebieg leczenia i rokowania dotyczące przeżycia. Faktem jest, że przerzuty nigdzie nie idą, a metody leczenia wodobrzusza nie są skuteczne w chorobach złośliwych. Oprócz powikłań dodaje się niewydolność nerek, płyn opłucnowy i zatrucie procesu onkologicznego.

Jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i ma współistniejące choroby związane z sercem i układem krwionośnym, rokowanie nie jest obiecujące. Według statystyk, z powikłaniami wodobrzusza do 50% pacjentów żyje w ciągu 2 kolejnych lat. Dzięki korzystnej operacji usunięcia przerzutów pacjent żyje znacznie dłużej.

Przeżycie w przypadku raka z wodobrzuszem

Wodobrzusze z chorobą onkologiczną czasami pogarszają ogólne samopoczucie pacjenta. Z reguły takie powikłanie występuje w późnych stadiach onkologii, w których rokowanie przeżycia zależy od natury samego guza i jego rozprzestrzeniania się po całym organizmie..

Rozwojowi wodobrzusza może zapobiec doświadczony lekarz obserwujący pacjenta. Lekarze szpitala w Jusupowie mają ogromne doświadczenie w walce z różnymi typami raka. Kwalifikacje personelu medycznego oraz najnowocześniejszy sprzęt pozwalają na dokładną diagnostykę i wysokiej jakości, skuteczne leczenie zgodne z europejskimi standardami.

Możesz umówić się na wizytę dzwoniąc.

Uważaj na swoje zdrowie, aw przypadku podejrzenia wodobrzusza zasięgnij porady w szpitalu Jusupow.

Natalia Aleksandrovna Vyaznikova

Medycyna tradycyjna

UWAGA! Wszystkie fundusze należy wykorzystać wyłącznie za zgodą onkologa.

Liście brzozy

  1. Przygotuj łazienkę z lekko ciepłą wodą.
  2. Zalej 50 g suchych liści wrzącą wodą i pozostaw na 15 minut.
  3. Jak tylko bulion zostanie podany, wlej go do ciepłej kąpieli i połóż w nim na 30 minut.

Wodobrzusze w onkologii

Wodobrzusze w onkologii to patologiczne nagromadzenie płynu w otrzewnej, które rozwija się jako powikłanie guzów nowotworowych przewodu pokarmowego, płuc, wątroby, gruczołu sutkowego lub jajników. Ta dolegliwość zaczyna się rozwijać na 3 i 4 etapie raka. Wodobrzusze mogą być śmiertelne.

Etiologia

Wodobrzusze w onkologii rozwija się z powodu zniszczenia węzłów chłonnych. Oznacza to, że w pewnym obszarze drenaż limfatyczny jest zakłócony. Ponadto podczas choroby komórki rakowe rozprzestrzeniają się po całym narządzie, co pogarsza stan pacjenta..

Patologia może wywołać nie tylko nadmierne gromadzenie się płynu w jamie, ale także wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego, przez co przepona przesuwa się do klatki piersiowej.

W rzadkich przypadkach choroba rozwija się w okresie pooperacyjnym. Czasami powikłanie w jamie brzusznej powstaje z powodu przebiegu chemioterapii, podczas której organizm zostaje odurzony.

Oprócz tych źródeł powstawania choroby lekarze przypisują jeszcze kilka czynników etiologicznych:

  • ciasne umieszczenie fałdów brzusznych względem siebie;
  • duża liczba naczyń krwionośnych i limfatycznych;
  • wnikanie atypowych komórek podczas operacji;
  • naciekanie guza poza otrzewną.

Klasyfikacja

Wodobrzusze podczas onkologii ma trzy etapy rozwoju:

  • przejściowy - w otrzewnej powstało nie więcej niż 400 ml płynu;
  • umiarkowane - około 5 litrów wodnistej substancji;
  • napięty - około 20 litrów płynu zgromadziło się w otrzewnej.

Objawy

W początkowych stadiach wodobrzusze brzuszne w onkologii objawia się w postaci małego brzucha, który rozszerza się, gdy pacjent leży, a jeśli stoi, zwisa. W późniejszych stadiach wodobrzusza brzuch znacznie się powiększa, niezależnie od pozycji ciała przypomina kopułę. W tym samym czasie skóra rozciąga się i zaczyna świecić.

Oprócz zewnętrznych objawów patologia ma ogólne objawy:

  • złe samopoczucie;
  • trudne oddychanie;
  • duszność;
  • szybciej bogatszy;
  • silny ból;
  • uczucie powiększonego brzucha;
  • nudności;
  • zgaga.

Diagnostyka

W zależności od lokalizacji guza onkolog może przewidzieć, jakie będą powikłania.

Przede wszystkim przeprowadza się szczegółowe badanie fizykalne z badaniem palpacyjnym brzucha i wyjaśnieniem ogólnej historii. Studia instrumentalne są koniecznie przypisane:

Lekarz przepisuje leczenie po otrzymaniu wszystkich wyników badań..

Leczenie

Leczenie wodobrzusza w onkologii jest złożone i zależy od etapu rozwoju procesu onkologicznego. Terapia lekowa obejmuje przyjmowanie takich leków:

  • diuretyki;
  • przeciwzapalny;
  • diuretyki.

Jeśli chodzi o interwencję operacyjną, stosuje się laparocentezę. Jest to radykalna metoda leczenia, podczas której nadmiar płynu jest usuwany z otrzewnej poprzez nakłucie ścian narządu. Po operacji pacjentowi wstrzykuje się osocze lub roztwór z albuminą, który zrekompensuje utratę białka. Jednorazowo lekarz może wypompować nie więcej niż 5 litrów, więc często ćwiczy zakładanie cewnika w celu dalszego usuwania płynu.

Laparocentezy nie można wykonać w obecności takich patologicznych procesów:

  • choroba adhezyjna narządów jamy brzusznej;
  • ciężkie wzdęcia;
  • okres rekonwalescencji po operacji.

Jeśli chodzi o chemioterapię wodobrzusza, w niektórych przypadkach takie leczenie może pomóc w radzeniu sobie z chorobą. Ponieważ choroba jamy brzusznej rozwija się w wyniku procesu onkologicznego, lekarz może skierować pacjenta na powtórną chemioterapię. Ta metoda może być stosowana tylko wtedy, gdy pacjent nie ma przeciwwskazań.

Dieta jest ważną częścią skutecznego leczenia wodobrzusza w nowotworach. W menu pacjenta konieczne jest zmniejszenie ilości potraw z solą kuchenną i zminimalizowanie użycia jakiegokolwiek płynu.

W diecie pacjenta można stopniowo dodawać produkty zawierające potas:

  • szpinak;
  • marchewka;
  • pieczony ziemniak;
  • świeży groszek;
  • suszone morele;
  • rodzynki;
  • grejpfrut;
  • szparag;
  • Kasza owsiana.

Dieta pacjenta powinna być tak dobrana, aby nie zaostrzać choroby podstawowej.

Prognoza

Wodobrzusze w raku żołądka mogą być śmiertelne. Ogólnie rokowanie dla takiej choroby nie będzie korzystne. Pacjent może mieć zapalenie opłucnej, to znaczy płyn gromadzi się nie tylko w otrzewnej, ale także w płucach.

Trudno powiedzieć, jak długo żyją z takim powikłaniem, ponieważ wszystko zależy od stadium rozwoju choroby, ogólnej historii i wskaźników klinicznych pacjenta. Według statystyk tylko 50% pacjentów przeżywa z obrzękiem brzucha w ciągu 2 lat, ale dzięki terminowemu leczeniu.

Ile osób żyje z gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej na tle onkologii

Woda w jamie brzusznej w onkologii jest częstym powikłaniem, które może prowadzić do śmierci pacjenta. Rozwój wodobrzusza występuje u 10% pacjentów z procesami złośliwymi o różnej lokalizacji. Wraz z gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej na tle onkologii rokowanie życia znacznie się pogarsza. Dlatego działania lekarzy mają na celu zapobieganie takim powikłaniom..

Przyczyny i mechanizm rozwoju wodobrzusza w onkologii

Jama brzuszna jest utworzona z dwóch arkuszy. Ciemieniowe - wyściełają wewnętrzną powierzchnię, a trzewne - w bezpośrednim kontakcie z narządami zlokalizowanymi w jamie brzusznej. Za pomocą specjalnych gruczołów wytwarzają niewielką ilość płynu, co zapobiega tarciu narządów, eliminuje drobne stany zapalne.

Nadmiar płynu jest stale wchłaniany przez tkanki. W tym przypadku sekret wytwarzany przez gruczoły otrzewnej jest okresowo aktualizowany. Przyczyny rozwoju wodobrzusza to naruszenie odpływu płynu na tle stanów patologicznych występujących w organizmie.

Główne przyczyny gromadzenia się płynu w otrzewnej

U 75% pacjentów z obrzękiem wykrywa się marskość wątroby. Ponadto ten stan patologiczny ma wiele innych czynników etiologicznych:

  • zwiększona przepuszczalność naczyń na tle obecności zapalenia w pobliżu przerzutów w obecności raka;
  • porażka przez przerzuty do naczyń krwionośnych lub limfatycznych, co prowadzi do zastoju limfy i wycieku osocza do jamy brzusznej;
  • obniżenie poziomu albuminy z powodu obecności złośliwego guza w wątrobie;
  • wytwarzanie wysięku przez nowotwory o charakterze łagodnym lub złośliwym zlokalizowane w okolicy otrzewnej;
  • występowanie procesów onkologicznych w narządach biorących udział w regulacji równowagi wodno-solnej organizmu (nerki, nadnercza).

Rozwój wodobrzusza po chemioterapii występuje, gdy pacjent ma raka lub mięsaka otrzewnej. Pacjenci z rakiem z rakiem macicy lub jajników, płuc, żołądka i trzustki często borykają się z podobnymi komplikacjami. Zwykle gromadzenie się wody w otrzewnej następuje w ostatnich stadiach choroby przy obecności przerzutów w układzie limfatycznym.

Obraz kliniczny na różnych etapach onkologii

Objawy wodobrzusza zależą od etapu rozwoju choroby podstawowej oraz od ilości płynu zebranego w jamie brzusznej. Głównym objawem stanu patologicznego jest znaczny wzrost objętości brzucha. Jeśli pacjent stoi, żołądek ma obwisły wygląd. Kiedy pacjent leży, wygląd otrzewnej zmienia się znacząco - przypomina żabę - płaska z przodu, opuchnięta z boków. Do tych objawów dochodzi ciągłe uczucie ciężkości, zmęczenia, wzdęcia, odbijanie, zespół bólowy..

Według opinii pacjentów w kolejnym etapie rozwoju wodobrzusza pojawia się obrzęk nóg. Początkowo są obecne, gdy pacjent jest w pozycji wyprostowanej, a znikają po krótkim odpoczynku. Po pewnym czasie obrzęk pozostaje na ciele stale, niezależnie od postawy pacjenta. Jednak mają tendencję do podnoszenia się.

W przyszłości obrzęki pojawiają się w okolicy nóg, kolan, ud, krocza. Na tym etapie rozwoju choroby pacjenci z onkologią są w niezadowalającym stanie. Najczęściej są to już przykuty do łóżka pacjenci. Opuchlizna rozciąga się na genitalia, czemu towarzyszy rozwój przepuklin pachwinowych.

W zależności od ilości płynu zgromadzonego w jamie brzusznej wodobrzusze zwykle dzieli się na następujące stopnie:

  1. Maksymalna objętość wody to 3 litry. Wodobrzusze można wykryć tylko za pomocą ultradźwięków.
  2. Objętość płynu można zwiększyć do 20 litrów. Nie towarzyszą oznaki pogorszenia ruchu przepony, nie ma przeprostu tkanek brzucha.
  3. Objętość płynu w jamie brzusznej przekracza 20 litrów. Pacjent ma trudności z chodzeniem, podczas snu przyjmuje wymuszoną pozycję na boku.

Na tle postępu wodobrzusza u pacjenta pojawiają się problemy z oddychaniem. Zespół bólowy staje się bardziej wyraźny i zlokalizowany w różnych częściach brzucha.

Diagnostyka

Aby ustalić obecność wodobrzusza i przepisać leczenie, lekarz zajmujący się leczeniem podstawowej choroby onkologicznej może. Stale bada pacjenta, waży go, aby na czas zidentyfikować ostre skoki masy. Badanie wykonuje się po chemioterapii, przed każdym etapem leczenia. Aby dokonać dokładnej diagnozy, stosuje się specjalne techniki instrumentalne:

  • Ultradźwięk. Pozwala wykryć nagromadzenie się cieczy w objętości 200 ml. Równolegle możliwa jest kontrola skuteczności wykonywanego zabiegu.
  • Zwykła radiografia, tomografia. Informacyjna metoda diagnostyczna wymagająca specjalnego przygotowania do zabiegu.
  • Laparocenteza. Wykonuje się nakłucie ściany brzucha, a następnie wypompowanie nagromadzonej wody w celu przeprowadzenia badania. Procedura pozwala usunąć płyn i określić jego skład, ilość.

Rozpoznanie wodobrzusza można przeprowadzić bez użycia specjalnego sprzętu i skomplikowanych procedur. Doświadczony lekarz jest w stanie określić gromadzenie się płynu w jamie brzusznej za pomocą opukiwania i badania palpacyjnego. Ta metoda może wykryć wodobrzusze, jeśli ilość wody przekracza 1,5-2 litry..

Terapie

Wodobrzusze w onkologii leczone są niezależnie od stadium jego rozwoju. Stan ten zmniejsza skuteczność terapii nowotworów złośliwych i pogarsza rokowanie pacjenta..

Przy niewielkim wzroście ilości płynu w jamie brzusznej pacjentowi przepisuje się specjalną dietę. Odżywianie w przypadku wodobrzusza obejmuje maksymalne zmniejszenie soli. Dieta chorego powinna zawierać pokarmy bogate w białko i potas. Dietetyczna żywność to obecność w menu gotowanego chudego mięsa, ryb, pieczonych ziemniaków, twarogu, szpinaku, marchwi, kompotu z suszonych owoców.

Jeśli w jamie brzusznej znajduje się duża ilość płynu, przepisywane są leki moczopędne (Veroshpiron, Diakarb). Dawkę i schemat dawkowania oblicza się indywidualnie, biorąc pod uwagę stan pacjenta. Na tle zabiegu dopuszcza się, aby w ciągu dnia z organizmu pacjenta opuściło nie więcej niż 500 ml płynu. W przeciwnym razie zwiększa się prawdopodobieństwo nasilenia objawów zatrucia organizmu..

Przy szybkim wzroście objętości płynu w jamie brzusznej leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne. W takim przypadku wskazana jest specjalna operacja - laparocenteza. Aby usunąć nadmiar płynu w znieczuleniu miejscowym, wykonuje się nakłucie w ścianie brzucha tuż poniżej pępka, po czym jest on wypompowywany grawitacyjnie. W jednej procedurze możesz pozbyć się 10 litrów wody. W przypadku większej objętości płynu laparocentezę powtarza się po kilku dniach..

Niektórzy eksperci zalecają leczenie wodobrzusza środkami ludowymi. Lekarze dopuszczają stosowanie moczopędnych ziół leczniczych - ostropestu plamistego, pąków brzozy, szałwii, oregano i innych. Ale te rośliny należy stosować ostrożnie po konsultacji ze specjalistą..

Możliwe komplikacje i konsekwencje

W przypadku braku prawidłowego i terminowego leczenia wodobrzusza mogą wystąpić następujące komplikacje:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej (ostre zapalenie otrzewnej);
  • krwawienie hemoroidalne;
  • przepukliny z możliwym uszczypnięciem (pachwinowa, biała linia brzucha, pępek);
  • zapalenie opłucnej;
  • dekompensacja serca;
  • niedrożność jelit.

Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu wątrobowo-nerkowego. Towarzyszy mu ciężka dysfunkcja nerek przy braku organicznego uszkodzenia narządu.

Środki zapobiegawcze i rokowanie

Zapobieganie wodobrzuszowi w onkologii polega na ostrożnym podejściu pacjentów do stanu zdrowia. Podczas wykrywania złośliwych procesów w organizmie pacjent jest zobowiązany do przestrzegania wszystkich zaleceń lekarza i niezwłocznego powiadamiania go o najmniejszych zmianach stanu zdrowia. Pacjent musi przejść rutynowe testy i nie zaniedbać przepisanego leczenia.

Wszystkie złe nawyki - picie alkoholu, palenie - podlegają zakazowi. Pacjenci z guzami złośliwymi muszą codziennie zwisać i monitorować masę ciała. Przy szybkim wzroście można podejrzewać rozwój obrzęku lub wodobrzusza, co wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej..

Oczekiwana długość życia w onkologii i wodobrzuszu dla połowy pacjentów nie przekracza 2 lat. Wielu pacjentów ma bardziej uspokajające rokowanie. Dłuższa oczekiwana długość życia jest możliwa u pacjentów z wczesnym wykrywaniem raka.

Rokowanie w obecności guzów złośliwych i wodobrzusza zależy od wielu czynników:

  • wiek pacjenta;
  • obecność przerzutów;
  • objętość płynu w jamie brzusznej;
  • obecność współistniejących chorób przewlekłych.

Pacjenci chorzy na raka mogą żyć dłużej, jeśli skuteczne terapie są stosowane w połączeniu z profesjonalnymi działaniami lekarzy. Wynik terapii przeciwnowotworowej powikłanej wodobrzuszem zależy od umiejscowienia nowotworu złośliwego..

Wodobrzusze brzuszne

Informacje ogólne

Wodobrzusze to stan patologiczny, w którym wolny płyn gromadzi się w jamie brzusznej. Nazywa się to również obrzękiem brzucha. W większości przypadków - około 75% - zjawisko to jest związane z rozwojem marskości wątroby. Dlatego czasami określa się go jako wodobrzusze wątroby. Kolejne 10% przypadków to konsekwencje chorób onkologicznych, 5% to konsekwencje niewydolności serca. Oznacza to, że ten stan jest powikłaniem chorób zagrażających życiu. Typowe objawy dla takich pacjentów to: postępujący wzrost objętości i masy brzucha. Wodobrzusze, których kod ICD-10 to R18, jest stanem niebezpiecznym i wymaga odpowiedniego leczenia.

Patogeneza

Pewna ilość płynu puchlinowego jest zawsze obecna w otrzewnej człowieka. W trakcie życia płyn ten przenika do naczyń limfatycznych, a na jego miejscu pojawia się nowy. Jednak w niektórych stanach patologicznych wchłanianie tego płynu ustaje lub jest nadmiernie wytwarzane.

Ważną rolę w rozwoju wodobrzusza odgrywa czynnościowa niewydolność wątroby, zaburzenie procesów metabolizmu wodno-solnego i białkowego, zmiany patologiczne w układzie naczyniowym otrzewnej i jej pokryciu międzybłonkowym.

Lekarze identyfikują następujące mechanizmy patogenetyczne:

  • Nadciśnienie wrotne.
  • Zastój krwi w krążeniu ogólnoustrojowym u osób z prawokomorową niewydolnością serca.
  • Miejscowa limfostaza w przypadku filariozy naczyń limfatycznych pobierających limfę z narządów otrzewnej.
  • Przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych w chorobach onkologicznych.
  • Rak otrzewnej podczas rozwoju komórek rakowych złośliwych form narządów otrzewnej do jej jamy.
  • Wysięk do jamy brzusznej z zapaleniem otrzewnej.
  • Obrzęk hipoproteinemiczny u osób z chorobami nerek lub na czczo.

W efekcie nadmierne gromadzenie się płynu negatywnie wpływa na pracę narządów krwionośnych i wewnętrznych. Układ pokarmowy cierpi, ruch przepony jest ograniczony. Ponieważ płyn zawiera sole i białka, procesy metaboliczne są zakłócone. Ponadto wraz z wodobrzuszem uszkodzenie nerek, serca, wątroby itp..

Klasyfikacja

Wodobrzusze (kod według ICD-10 R18) dzieli się na kilka typów w zależności od objętości płynu, który zgromadził się w jamie brzusznej:

  • Przejściowe - do 400 g. Z reguły choroba na tym etapie jest wykrywana w trakcie specjalnych badań. Funkcje narządów wewnętrznych nie są upośledzone. W takim przypadku choroba podstawowa jest leczona w celu wyleczenia wodobrzusza.
  • Umiarkowane - do czterech litrów. Na tym etapie żołądek pacjenta powiększa się - w pozycji stojącej jego dolna część wystaje. Duszność martwi się, gdy osoba kłamie. Płyn można wykryć przez pukanie lub objaw fluktuacji (przeciwległa ściana brzucha zmienia się podczas stukania).
  • Masywne lub napięte wodobrzusze - 10 litrów lub więcej. Wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej, praca ważnych narządów zostaje zakłócona. Osoba jest w ciężkim stanie, potrzebuje pilnej hospitalizacji.

W zależności od rodzaju płynu zawartego w jamie brzusznej stan ten klasyfikuje się w następujący sposób:

  • jałowy - przesięk gromadzi się w jamie;
  • zakażony - wysięk gromadzi się w jamie;
  • samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej - ta postać rozwija się u pacjentów z ostrym zapaleniem otrzewnej i wymaga pilnego leczenia chirurgicznego;
  • chyle - limfa gromadzi się w jamie brzusznej z chłoniakiem lub innymi guzami otrzewnej;
  • krwotoczny - krew gromadzi się w jamie, która pojawia się podczas urazów lub chorób onkologicznych.

Klasyfikacja w zależności od rokowania dla pacjenta:

  • uleczalny;
  • oporny - terapia jest nieskuteczna lub uniemożliwia zapobieganie wczesnemu nawrotowi choroby.

Wodobrzusze brzuszne: przyczyny

Każdy zdrowy człowiek ma w jamie brzusznej płyn, którego rolą jest zmniejszenie tarcia między narządami wewnętrznymi i zapobieganie ich zlepianiu się. Jednak gdy zaburzone jest jego wydzielanie, w jamie ustnej gromadzi się przesięk lub wysięk..

Przyczyny gromadzenia się przesięku, czyli płynu bez oznak zapalenia, mogą być następujące:

  • Nadciśnienie wrotne jako konsekwencja przewlekłego uszkodzenia wątroby. Może to wystąpić w przypadku zapalenia wątroby, marskości wątroby, hepatozy, raka, sarkoidozy, alkoholowej choroby wątroby, zakrzepicy żył wątrobowych.
  • Niewydolność serca prowadząca do zastoju krwi w krążeniu ogólnoustrojowym.
  • Choroba nerek, w której zmniejsza się poziom białka we krwi. Może się to zdarzyć w przypadku przewlekłej niewydolności nerek, kłębuszkowego zapalenia nerek.
  • Choroby ogólnoustrojowe. Wodobrzusze jest możliwe przy toczniu rumieniowatym, gorączce reumatycznej, reumatoidalnym zapaleniu stawów.
  • Obrzęk śluzowaty. Rozwija się z niewydolnością czynnościową tarczycy.
  • Głód. Może być spowodowany poważnym niedoborem białka.

Przyczyny gromadzenia się wysięku, czyli płynu o zwiększonej ilości białka i leukocytów uwalnianych podczas procesu zapalnego, mogą być następujące:

  • Zapalenie otrzewnej różnego pochodzenia.
  • Zapalenie trzustki.
  • Złośliwe tworzenie się narządów jamy brzusznej lub przerzuty guzów z innych narządów.
  • Choroba Whipple'a to rzadka choroba zakaźna jelit.

Krople brzucha, fot

Pomimo faktu, że istnieje wiele chorób, w których człowiek może rozwinąć obrzęk brzucha, w większości przypadków obrzęk jamy brzusznej u ludzi objawia się marskością wątroby. Lekarz, który ustala przyczyny i leczenie obrzęku brzucha, przede wszystkim potwierdza lub wyklucza tę diagnozę.

Według statystyk medycznych, w 75% obrzęku jamy brzusznej rozpoznaje się wodobrzusze z marskością wątroby. Dlatego, jeśli podejrzewasz wodobrzusze z marskością wątroby, bardzo ważne jest, aby odwiedzić gastroenterologa, który zaleci prawidłowe leczenie, zaleci dietę itp..

Ważne jest nie tylko uzyskanie odpowiedzi na pytanie, jak długo żyją z wodobrzuszem w marskości wątroby, ale także jak najszybsze rozpoczęcie odpowiedniej terapii.

Objawy wodobrzusza

Jeśli dana osoba rozwija wodobrzusze, objawy tej choroby nie są od razu zauważalne. Ten stan z reguły rozwija się stopniowo, a pacjent przez wiele miesięcy może nie zwracać uwagi na to, że nie wszystko jest z nim w porządku. Czasami wydaje się, że osoba po prostu przybiera na wadze. Oznaki wodobrzusza stają się zauważalne po zebraniu około litra płynu w jamie brzusznej. Typowe objawy obrzęku brzucha to:

Objawy wodobrzusza brzucha, fot

Wraz ze wzrostem ilości płynu w jamie brzusznej powiększa się również brzuch, co utrudnia schylanie się. Stopniowo żołądek staje się jak kula, skóra na nim rozciąga się i lśni. Czasami na jego powierzchni pojawiają się rozszerzone żyły i rozstępy. Z powodu ciśnienia w jamie brzusznej pępek może wystawać, może rozwinąć się przepuklina pępowiny. W przypadku niewielkiego nagromadzenia płynu w pozycji poziomej boki brzucha pacjenta wybrzuszają się, a okolica pępkowa spłaszcza się (tzw. „Brzuch żaby”).

W niektórych przypadkach płyn może uciskać naczynia podwątrobowe, co prowadzi do żółtaczki, wymiotów i nudności..

Analizy i diagnostyka

Aby ustalić diagnozę, lekarz początkowo przeprowadza oględziny i bada brzuch. Często doświadczony specjalista jest w stanie określić wodobrzusze na podstawie informacji uzyskanych podczas badania i palpacji. Wodobrzusze można jednak wykryć klinicznie, jeśli w jamie brzusznej zgromadzi się co najmniej 1 litr płynu. Jeśli nagromadzi się dużo płynu, podczas badania specjalista odkryje powiększony brzuch, sieć żylną na skórze (żyły odchodzą od pępka, tworzy się tzw. „Głowa Meduzy”). Przy perkusji lekarz wykrywa tępy dźwięk w charakterystycznych miejscach.

Jednak niezwykle ważne jest określenie nie tylko obecności wodobrzusza, ale także przyczyny, która ją sprowokowała. W tym celu zaleca się następujące badania:

  • USG jamy brzusznej i klatki piersiowej. W jego procesie można nie tylko potwierdzić obrzęk, ale także wykryć patologiczne zmiany w strukturze wątroby, nowotwory.
  • RTG - pozwala określić gruźlicę, a także dowiedzieć się, czy serce jest powiększone.
  • USG Doppler - umożliwia ocenę stanu żył pacjenta.
  • MRI i CT - takie badania dostarczają dokładnych danych na temat obecności płynów i zmian patologicznych.
  • Laparoskopia - badanie to polega na nakłuciu ściany jamy brzusznej i pobraniu nagromadzonego płynu do analizy.
  • Analiza biochemiczna moczu i krwi.

Podstawowa choroba, która spowodowała obrzęk, pomaga określić analizę powiązanych objawów.

  • Jeśli wodobrzusze rozwija się u osób z zastoinową niewydolnością serca, w jamie opłucnowej często znajduje się płyn (opłucna). U pacjentów z niewydolnością serca, obrzękami kończyn dolnych, akrocyjanozą.
  • U pacjentów z marskością wątroby wodobrzusze można łączyć z krwawieniem z żylaków przełyku. Z reguły towarzyszą mu zabezpieczenia pod skórą brzucha. Płyn puchlinowy u takich pacjentów jest prawie zawsze przezroczysty, zawiera głównie komórki śródbłonka. Jeśli wykonywane są wielokrotne nakłucia, w płynie mogą pojawić się leukocyty z powodu podrażnienia otrzewnej.
  • W przypadku niewydolności nerek rozwija się rozległy obrzęk skóry i tkanki podskórnej.
  • W przypadku gruźlicy rozwija się wodobrzusze i zapalenie otrzewnej. W tym przypadku płyn ma charakter krwotoczny, zawiera limfocyty. Czasami wykrywa się w nim Mycobacterium tuberculosis..
  • W przypadku raka płyn może zawierać komórki rakowe.

Leczenie wodobrzusza brzusznego

Dla tych, którzy są zainteresowani leczeniem wodobrzusza, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę, że leczenie obrzęku brzucha powinno zawsze rozpoczynać się od leczenia choroby, która sprowokowała gromadzenie się płynu. W żadnym wypadku nie należy ćwiczyć leczenia wodobrzusza brzusznego środkami ludowymi bez uprzedniej wizyty u lekarza. W końcu stan może być niebezpieczny dla zdrowia, dlatego konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem..

Ze względu na to, że opuchlizna jest objawem dość groźnych chorób, nie można praktykować leczenia wodobrzusza w domu. Możliwe jest zastosowanie przepisanego schematu leczenia w domu dopiero po przepisaniu go przez lekarza..

Dlaczego rozwija się wodobrzusze, jak go rozpoznać i wyleczyć

Wodobrzusze lub obrzęki brzucha są często wynikiem innej, bardziej niebezpiecznej i trudniejszej do leczenia choroby. Niemniej jednak samo wodobrzusze może skomplikować życie pacjenta i prowadzić do smutnych konsekwencji. Współczesna medycyna opracowała dość skuteczne metody leczenia wodobrzusza na różnych jego etapach. Co musisz wiedzieć o pierwszych oznakach wodobrzusza, przebiegu jego rozwoju oraz z którym lekarzem skontaktować się w celu uzyskania pomocy?

Wodobrzusze jako częsty towarzysz groźnych chorób

W medycynie wodobrzusze rozumiane jest jako wtórny stan patologiczny charakteryzujący się gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej. Najczęściej wodobrzusze spowodowane są rozregulowaniem metabolizmu płynów w organizmie w wyniku poważnych stanów patologicznych.

W zdrowym ciele w jamie brzusznej zawsze znajduje się trochę płynu, który nie gromadzi się, ale jest wchłaniany przez naczynia włosowate limfatyczne. Przy różnych chorobach narządów i układów wewnętrznych zwiększa się szybkość tworzenia się płynu, a zmniejsza się szybkość jego wchłaniania. Wraz z rozwojem wodobrzusza płyn staje się coraz bardziej, zaczyna ściskać ważne narządy. Przyczynia się to do zaostrzenia rozwoju choroby podstawowej i postępu wodobrzusza. Ponadto, ponieważ większość płynu gromadzi się w jamie brzusznej, następuje znaczny spadek objętości krążącej krwi. Prowadzi to do uruchomienia mechanizmów kompensacyjnych zatrzymujących wodę w organizmie. Pacjent znacznie spowalnia tempo powstawania moczu i jego wydalania, zwiększa się natomiast ilość płynu puchlinowego.

Nagromadzeniu płynu w jamie brzusznej zwykle towarzyszy wzrost ciśnienia w jamie brzusznej, upośledzenie krążenia krwi i czynności serca. W niektórych przypadkach dochodzi do utraty białka i zaburzeń elektrolitowych, powodując niewydolność serca i układu oddechowego, co znacznie pogarsza rokowanie choroby podstawowej.

W medycynie istnieją trzy główne etapy rozwoju wodobrzusza.

  • Przemijające wodobrzusze. Na tym etapie w jamie brzusznej gromadzi się nie więcej niż 400 ml płynu. Chorobę można zidentyfikować tylko za pomocą specjalnych badań. Funkcje narządów nie są upośledzone. Usunięcie objawów wodobrzusza jest możliwe przy pomocy terapii choroby podstawowej.
  • Umiarkowane wodobrzusze. Na tym etapie w jamie brzusznej gromadzi się do 4 litrów płynu. Występuje wzrost brzucha pacjenta. W pozycji stojącej można zauważyć wybrzuszenie dolnej części ściany brzucha. W pozycji leżącej pacjent często skarży się na duszność. Obecność płynu jest określana przez uderzenie (stukanie) lub objaw fluktuacji (wibracje przeciwległej ściany brzucha podczas stukania).
  • Intensywne wodobrzusze. Ilość płynu na tym etapie może osiągnąć, a w niektórych przypadkach nawet przekroczyć 10-15 litrów. Ciśnienie w jamie brzusznej zwiększa się i zakłóca normalne funkcjonowanie ważnych narządów. Jednocześnie stan pacjenta jest poważny, pilnie wymaga hospitalizacji.

Wodobrzusze oporne na leczenie, które praktycznie nie podlegają leczeniu, są rozpatrywane osobno. Diagnozuje się w przypadku, gdy wszystkie rodzaje terapii nie dają rezultatu, a ilość płynu nie tylko nie zmniejsza się, ale także stale rośnie. Rokowanie w przypadku tego typu wodobrzusza jest złe.

Przyczyny wodobrzusza

Według statystyk głównymi przyczynami wodobrzusza brzusznego są:

  • choroba wątroby (70%);
  • choroby onkologiczne (10%);
  • niewydolność serca (5%).

Ponadto następującym chorobom mogą towarzyszyć wodobrzusze:

  • choroba nerek;
  • gruźlicze uszkodzenie otrzewnej;
  • choroby ginekologiczne;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów;
  • toczeń rumieniowaty;
  • cukrzyca typu 2;
  • mocznica;
  • choroby układu pokarmowego;
  • zapalenie otrzewnej o niezakaźnej etiologii;
  • naruszenie odpływu limfy z jamy brzusznej.

Oprócz tych chorób następujące czynniki mogą przyczyniać się do wystąpienia wodobrzusza:

  • nadużywanie alkoholu prowadzące do marskości wątroby;
  • wstrzykiwanie środków odurzających;
  • transfuzja krwi;
  • otyłość;
  • wysoki cholesterol;
  • tatuaż;
  • mieszkający w regionie charakteryzującym się przypadkami wirusowego zapalenia wątroby.

We wszystkich przypadkach wodobrzusze opiera się na złożonej kombinacji naruszeń funkcji życiowych organizmu, prowadzących do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej.

Oznaki patologii

Jednym z głównych zewnętrznych objawów wodobrzusza brzusznego jest zwiększenie rozmiaru brzucha. W pozycji stojącej pacjenta może zwisać w kształcie fartucha, aw pozycji na brzuchu tworzyć tzw. Brzuch żaby. Możliwe jest wysunięcie pępka i pojawienie się rozstępów na skórze. W przypadku nadciśnienia wrotnego spowodowanego wzrostem ciśnienia w żyle wrotnej wątroby na przedniej ścianie jamy brzusznej pojawia się żylny wzór. Ten rysunek jest zwykle nazywany „głową Meduzy” z powodu odległego podobieństwa do mitologicznej Meduzy Gorgona, na której głowie zamiast włosów były wijące się węże.

W brzuchu pojawiają się bóle i uczucie pełności. Osoba ma trudności ze zginaniem ciała. Objawy zewnętrzne obejmują również obrzęk nóg, ramion, twarzy, sinicę skóry. Pacjent rozwija niewydolność oddechową, tachykardię. Możliwe zaparcia, nudności, odbijanie się i utrata apetytu.

W badaniach laboratoryjnych i instrumentalnych lekarz potwierdza rozpoznanie i ustala przyczynę wodobrzusza. W tym celu wykonuje się USG, MRI, diagnostyczną laparocentezę i testy laboratoryjne. USG ujawnia obecność wolnego płynu w jamie brzusznej i jej objętość, powiększenie wątroby i śledziony, rozszerzenie żyły głównej i żył wrotnych, upośledzoną strukturę nerek, obecność guzów i przerzutów.

MRI pozwala na badanie poszczególnych tkanek warstwa po warstwie, ujawnienie nawet niewielkiej ilości płynu z wodobrzusza i zdiagnozowanie podstawowej choroby, która spowodowała wodobrzusze.

Ponadto lekarz przeprowadza badanie za pomocą palpacji i perkusji. Badanie palpacyjne pomaga zidentyfikować oznaki wskazujące na uszkodzenie określonego narządu (wątroby lub śledziony). Perkusja jest używana bezpośrednio do wykrywania wodobrzusza. Jego istota polega na podsłuchiwaniu jamy brzusznej pacjenta i analizie dźwięków perkusji. Na przykład w przypadku ciężkiego wodobrzusza głuchy dźwięk uderzenia jest definiowany na całej powierzchni brzucha.

Laboratoryjne badania krwi wykazują spadek stężenia erytrocytów, wzrost liczby leukocytów i ESR, wzrost stężenia bilirubiny (z marskością wątroby), możliwe są białka ostrej fazy zapalenia. Analiza moczu pod kątem wodobrzusza na początkowym etapie może wykazać więcej moczu o mniejszej gęstości, ponieważ wodobrzusze powoduje nieprawidłowości w pracy układu moczowego. W fazie końcowej gęstość moczu może być normalna, ale jego całkowita ilość jest znacznie zmniejszona.

Zasady terapii

Ogólne zasady leczenia wodobrzusza zakładają przede wszystkim leczenie choroby podstawowej. Samo leczenie wodobrzusza ma na celu usunięcie płynu z jamy brzusznej i zapobieganie nawrotom..

Pacjenci z wodobrzuszem pierwszego stopnia nie potrzebują leków i diety bez soli.

Pacjenci z wodobrzuszem stopnia II otrzymują dietę niskosodową i leki moczopędne. Powinien być przeprowadzany przy stałym monitorowaniu stanu pacjenta, w tym zawartości elektrolitów w surowicy krwi..

Pacjenci z III stopniem choroby przeprowadzają usuwanie płynu z jamy brzusznej, a następnie terapię moczopędną w połączeniu z dietą bezsolną.

Rokowanie leczenia

Wodobrzusze zwykle wskazują na poważne uszkodzenie narządów dotkniętych chorobą, ale nie jest to powikłanie śmiertelne. Dzięki szybkiej diagnozie i właściwemu leczeniu możliwe jest całkowite wyeliminowanie płynu puchlinowego z jamy brzusznej i przywrócenie funkcji dotkniętego narządu. W niektórych przypadkach, na przykład w przypadku raka, wodobrzusze może szybko postępować, powodując komplikacje, a nawet śmierć pacjenta. Wynika to z faktu, że na przebieg wodobrzusza duży wpływ ma choroba podstawowa, która może spowodować poważne uszkodzenie wątroby, nerek, serca i innych narządów..

Na prognozę wpływają również inne czynniki:

  • Stopień wodobrzusza. Wodobrzusze przemijające (pierwszego stopnia) nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta. W takim przypadku całą uwagę należy zwrócić na terapię choroby podstawowej..
  • Czas zacząć leczenie. Jeśli wodobrzusze zostanie wykryte na etapie, gdy najważniejsze narządy są nadal zniszczone lub ich funkcje są nieznacznie zaburzone, eliminacja choroby podstawowej może również doprowadzić do całkowitego wyzdrowienia pacjenta.

Na statystyki przeżycia w przypadku wodobrzusza wpływ ma również rodzaj i ciężkość choroby podstawowej. Przy wyrównanej marskości wątroby 50% pacjentów jest w stanie żyć od 7 do 10 lat, a przy niewyrównanej marskości wątroby pięcioletnie przeżycie nie przekracza 20%.

W chorobach onkologicznych wodobrzusze z reguły pojawiają się na późniejszych etapach, a pięcioletni wskaźnik przeżycia nie przekracza 50% przy szybkim leczeniu. Średni czas życia takich pacjentów wynosi 1–2 lata..

W przypadku niewłaściwego leczenia wodobrzusze mogą powodować poważne komplikacje, które pogarszają rokowanie:

  • krwawienie;
  • zapalenie otrzewnej;
  • obrzęk mózgu;
  • dysfunkcja czynności serca;
  • ciężka niewydolność oddechowa.

Nawroty wodobrzusza mogą również wystąpić jako skutki uboczne, jeśli nie są odpowiednio leczone. Nawrót jest bardzo niebezpieczny, ponieważ w większości przypadków nieodwracalne wodobrzusze jest śmiertelne.

Zachowawcze leczenie wodobrzusza brzusznego

Leczenie zachowawcze lub objawowe wodobrzusza jest stosowane w przypadkach, gdy wodobrzusze brzuszne jest we wczesnym stadium rozwoju lub jako terapia paliatywna w onkologii i niewłaściwości stosowania innych metod.

We wszystkich przypadkach głównym zadaniem leczenia jest usunięcie płynu puchlinowego i utrzymanie stanu pacjenta na określonym poziomie. Aby to zrobić, konieczne jest zmniejszenie ilości sodu dostającego się do organizmu i zwiększenie jego wydalania z moczem..

Pozytywne wyniki można osiągnąć tylko dzięki zintegrowanemu podejściu, przestrzeganiu diety, kontrolowaniu zmian masy ciała i przyjmowaniu leków moczopędnych.

Główne zasady diety na wodobrzusze są następujące:

  • Minimalna sól. Nadmierne spożycie prowadzi do rozwoju obrzęków, a tym samym wodobrzusza. Pacjentom zaleca się maksymalne ograniczenie spożycia słonych potraw..
  • Minimalna ilość płynu. Przy umiarkowanym lub intensywnym wodobrzuszu norma nie powinna przekraczać 500-1000 ml czystej cieczy dziennie.
  • Minimalna zawartość tłuszczu. Spożywanie pokarmów z dużą ilością tłuszczu prowadzi do rozwoju zapalenia trzustki.
  • Odpowiednia ilość białka w diecie. To niedobór białka może prowadzić do obrzęku..

Zaleca się spożywanie niskotłuszczowych mięs i ryb, niskotłuszczowego twarogu i kefiru, owoców, warzyw, ziół, kasz pszennych, kompotów, galaretek. Lepiej gotować na parze lub piec w piekarniku.

Tłuste mięso i ryby, potrawy smażone, wędliny, sól, alkohol, herbata, kawa, przyprawy są zabronione.

Podczas leczenia wodobrzusza konieczne jest kontrolowanie dynamiki ciężaru. Rozpoczynając dietę bezsolną, codzienne ważenie odbywa się przez tydzień. Jeśli pacjent stracił więcej niż 2 kg, leki moczopędne nie są mu przepisywane. Jeśli utrata masy ciała jest mniejsza niż 2 kg, leczenie farmakologiczne rozpoczyna się w ciągu następnego tygodnia.

Diuretyki pomagają usunąć nadmiar płynu z organizmu i ułatwiają przenoszenie części płynu z jamy brzusznej do krwiobiegu. Objawy kliniczne wodobrzusza są znacznie zmniejszone. Główne leki stosowane w terapii to furosemid, mannitol i spironolakton. W warunkach ambulatoryjnych furosemid podaje się dożylnie nie więcej niż 20 mg raz na dwa dni. Usuwa płyn z łożyska naczyniowego przez nerki. Główną wadą furosemidu jest nadmierne wydalanie potasu z organizmu.

Mannitol jest stosowany w połączeniu z furosemidem, ponieważ ich działanie jest połączone. Mannitol usuwa płyn z przestrzeni międzykomórkowej do łożyska naczyniowego. Jest przepisywany dożylnie 200 mg. Nie zaleca się jednak stosowania go ambulatoryjnie..

Spironolakton jest również lekiem moczopędnym, ale może zapobiegać nadmiernemu wydalaniu potasu.

Dodatkowo przepisywane są leki wzmacniające ściany naczyń (witaminy, diosmina), leki wpływające na układ krwionośny („Gelatinol”, „Reopoliglucyna”), albumina, antybiotyki.

Manipulacje chirurgiczne

Operacja wodobrzusza jest wskazana w przypadkach, gdy nagromadzenia płynu nie można wyeliminować za pomocą leczenia zachowawczego.

Terapeutyczna laparocenteza wodobrzusza (nakłucie przedniej ściany jamy brzusznej) jest w stanie usunąć duże ilości płynu - od 6 do 10 litrów na raz. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym ze wstępnym opróżnieniem pęcherza. Pacjent przyjmuje pozycję półsiedzącą lub leżącą. Nakłucie wykonuje się w linii środkowej brzucha między pępkiem a kością łonową. Nacięcie skóry wykonuje się skalpelem, przez który do jamy brzusznej wprowadza się specjalny instrument - trokar. Dzięki temu ciecz jest usuwana w wymaganej objętości. Po zabiegu ranę zszywa się. Laparocentezę z wodobrzuszem można wykonać tylko w warunkach szpitalnych, ponieważ konieczne jest przestrzeganie standardów antyseptycznych i opanowanie techniki operacji. Dla uproszczenia procedury dla tych pacjentów, którzy wymagają okresowej laparocentezy, wykonuje się ją przez stały port otrzewnowy.

Inną skuteczną operacją chirurgiczną jest omentohepatofrenopeksja. Polega na zawinięciu sieci do wcześniej leczonych obszarów powierzchni przepony i wątroby. Dzięki wystąpieniu kontaktu wątroby z siecią, możliwe staje się wchłanianie płynu puchlinowego przez sąsiednie tkanki. Dodatkowo zmniejsza się ciśnienie w układzie żylnym i przedostawanie się płynu do jamy brzusznej przez ściany naczyń.

WSKAZÓWKI - transjugular intrahepatatic portosystemic shunting - pozwala na dekompresję układu wrotnego i eliminację zespołu wodobrzusza. Zasadniczo TIPS wykonuje się z opornym wodobrzuszem, który nie reaguje na terapię lekową. W procedurze TIPS prowadnik wprowadza się do żyły szyjnej przed wejściem do żyły wątrobowej. Następnie przez prowadnicę wprowadza się specjalny cewnik do samej wątroby. Za pomocą długiej, zakrzywionej igły wprowadza się stent do żyły wrotnej, tworząc kanał między żyłami wrotnymi a żyłami wątrobowymi. Krew kierowana jest do żyły wątrobowej przy obniżonym ciśnieniu, co prowadzi do eliminacji nadciśnienia wrotnego. Po wykonaniu TIPS u pacjentów z wodobrzuszem opornym na leczenie, zmniejszenie objętości płynu obserwuje się w 58% przypadków.

Pomimo faktu, że wodobrzusze i choroby, które go powodują, są dość poważne i trudne do leczenia, złożona terapia w odpowiednim czasie może znacznie zwiększyć szanse wyzdrowienia lub poprawić jakość życia nieuleczalnych pacjentów. Konieczne jest leczenie wodobrzusza tylko pod nadzorem lekarza, ponieważ złożoność choroby podstawowej rzadko umożliwia stosowanie metod domowych lub ludowych. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku wodobrzusza spowodowanego przez onkologię..