Śluzowe graniczne nowotwory jajnika

Śluzowe guzy graniczne jajnika stanowią 14% wszystkich guzów śluzowych. W większości są jednostronne, o gęstej torebce, mogą osiągać duże rozmiary, częściej występują w wieku 50-70 lat. Często łączy się z patologią tarczycy (tyreotoksykoza, rak tarczycy). Wraz z wysoce zróżnicowanymi strukturami zawierają elementy z wyraźną dysplazją nabłonka i małymi ogniskami raka inwazyjnego. Komórki nowotworowe wytwarzają śluz o niejednorodnym składzie. Przebieg kliniczny tych guzów jest korzystniejszy niż surowiczych analogów. Przyczyną śmierci w nich mogą być dwa czynniki - powikłanie przebiegu choroby z rzekomym mięśniakiem otrzewnej lub uogólnienie procesu na rodzaj raka. Źródłem uogólnień są małe ogniska raka inwazyjnego, przeoczone podczas wstępnej diagnostyki, w obecności ognisk złośliwych, niezależnie od ich wielkości i stopnia zaawansowania; proces uogólniania jest nieprzewidywalny i może nastąpić w najbliższych latach po operacji.
Mechaniczne wejście śluzu do jamy brzusznej nie jest równoznaczne z rzekomym mięśniakiem otrzewnej. Jego rozwój nie zawsze wiąże się ze stopniem złośliwości komórek nowotworowych. Zdarzały się przypadki rozwoju pseudomyksoma z absolutnie łagodnymi torbielami śluzowymi i ich brak u pacjentek ze śluzowym rakiem jajnika, chociaż ci ostatni często mają defekt w ścianie guza.

Wśród nowotworów jajnika szczególne miejsce zajmują guzy graniczne. Jako niezależna jednostka nozologiczna zostały wprowadzone do Międzynarodowej Klasyfikacji Histologicznej WHO w 1973 r. Nowotwory te mają synonimy: nowotwory o potencjalnie niskim stopniu złośliwości, raki o niskim stopniu złośliwości.

Wyróżnia się następujące postacie guzów jajnika z pogranicza: surowicze, śluzowe, endometrioidalne, jasnokomórkowe (mezonephroid), guz Brennera i mieszane.

Guzy graniczne jajnika stanowią 10-15% wszystkich nowotworów narządów. W badaniu 87 pacjentów przeprowadzonym przez O.V. Gubiny w naszej klinice okazało się, że u 53 (60,9%) chorych stwierdzono guz surowicze, u 30 (34,5%) śluzowy, u 1 (1,1%) guz endometrioidalny, u 1 (1, 1%), mieszane - w 2 (2,3%).

Średni wiek pacjentek z granicznym surowiczym guzem jajnika wynosił 46,1 + 3,4 lat.

Zgodnie z klasyfikacją FIGO 73,6% pacjentów miało I stopień zaawansowania choroby, II - 7,5%, a III - 18,9% [11]..

Rozpoznanie guzów jajnika o granicznej złośliwości pozostaje prerogatywą wyłącznie patohistologicznej metody badawczej. Informacje ważne diagnostycznie uzyskuje się za pomocą tomografii ultrasonograficznej. Wysoka rozdzielczość sprzętu USG pozwala zorientować się w cechach guza jajnika. Laparoskopia nie pozwala na rozpoznanie granicznego guza jajnika, nawet przy badaniu wymazów z jamy brzusznej. Wynika to z faktu, że cytologicznie trudno jest rozróżnić elementy międzybłonka i elementy implantów guzów granicznych. Nie jest możliwe rozpoznanie guza jajnika o granicznej granicy na podstawie samej oceny wzrokowej podczas laparoskopii lub laparotomii.

Leczenie pacjentek z granicznym surowiczym guzem jajnika polega przede wszystkim na interwencji chirurgicznej. Chemioterapia w drugim etapie leczenia skojarzonego pacjentek z surowiczym guzem granicznym jajnika w II i III stopniu zaawansowania, według naszych danych, ma korzystny wpływ na resorpcję rozsiewów. W tym samym czasie przeżywalność pacjentów sięga 92,3%. Jednocześnie chemioterapia nie zapobiega wystąpieniu późnych nawrotów guza, które występują u 13,2% pacjentek, ponieważ nawroty występują albo de novo z okrywy mezotelialnej otrzewnej miednicy, albo z pozostałego jajnika.

Śluzowy guz jajnika z pogranicza charakteryzuje się przeważnie jednostronną zmianą, wzrostem wtrętowym, wyraźnym zróżnicowaniem mikrostruktury z naprzemiennymi obszarami o różnym stopniu dojrzałości. Pseudomyxoma otrzewnej występuje u 23,3% chorych.

Na podstawie wyników naszych badań należy stwierdzić, że u młodych pacjentek z granicznym guzem jajnika można ograniczyć zakres operacji poprzez usunięcie przydatków macicy z jednej strony. W przypadku surowiczego guza granicznego jajnika resekcja przeciwległego jajnika jest obowiązkowa z pilnym badaniem histologicznym i biopsją z różnych części otrzewnej. Pokazano również usunięcie sieci większej, ponieważ w przypadku surowiczego guza granicznego jajnika u 18,9% pacjentek z wizualnie niezmienioną siecią, badanie mikroskopowe ujawnia mikrodisseminates.

Wyniki naszych badań wskazują, że grupa guzów jajnika z pogranicza, mimo że jest połączona w niezależną jednostkę chorobową ze względu na cechy morfologiczne, nie jest klinicznie jednorodna. Jednocześnie chorzy z różnymi wariantami morfologicznymi guza wymagają indywidualnego podejścia przy wyborze taktyki terapeutycznej i monitorowaniu w późniejszym.

Pogłębienie wiedzy na temat etiologicznych i patogenetycznych czynników powstawania i rozwoju guzów jajnika może poprawić długoterminowe wyniki leczenia pacjentek z tą patologią, pod warunkiem poprawy wczesnej diagnostyki i rozwoju nowych metod leczenia..

Operacje cytoredukcyjne

Istnieją również podstawowe i wtórne operacje cytoredukcyjne

powtarzane (drugie spojrzenie) i paliatywne interwencje chirurgiczne.

Pierwotna operacja cytoredukcyjna obejmuje maksymalne usunięcie

masa guza w pierwszym etapie leczenia raka jajnika.

W niektórych przypadkach, jeśli oczekuje się, że guza nie można usunąć w trakcie

operacja pierwotna, cytoredukcja wykonywana jest po efekcie równym

po jednym kursie chemioterapii osiąga maksimum i to pozwala

usuń guzy tak bardzo, jak to możliwe. Taki chirurg

interwencja nazywa się cytoredukcją interwencyjną.

Operacja dodatkowa ma te same cele, co operacja podstawowa, ale jest wykonywana

u pacjentów, u których po jego zakończeniu nadal występują masy guza

cały cykl podstawowy (tj. kilka kursów chemioterapii) lub jeśli

Powtarzane interwencje chirurgiczne drugiego spojrzenia są wykonywane o godz

pacjenci, którzy przeszli pełny cykl leczenia według radykalnego programu i

którzy nie mają klinicznych objawów kontynuacji choroby. Celem tych

operacje - rewizja narządów jamy brzusznej oraz w przypadku nawrotów

guzy, które nie objawiają się klinicznie, usunięcie tego ostatniego w

maksymalna głośność. W przypadku operacji tego rodzaju

obowiązkowe jest wykonanie biopsji co najmniej 20-40 różnych

obszary, a także pobieranie wody do mycia do badania cytologicznego

na obecność nietypowych komórek.

Wielu specjalistów ma raczej negatywny stosunek do operacji takich jak druga

spójrz, mając na myśli etyczną stronę problemu. Amerykańscy onkolodzy ginekolodzy

jednoznacznie wyrażają ideę, że takie chirurgiczne

interwencje można przeprowadzić tylko wtedy, gdy się tego oczekuje

zmienią dalsze taktyki leczenia.

Płodność

Zachowanie funkcji rozrodczej (płodności) z gruczolakorakiem endometrium macicy. Pacjentów z gruczolakorakiem endometrium można leczyć lekami, jeśli jest to rak endometrium typu 1 bez przerzutów do węzłów chłonnych i nacieku mięśniówki macicy lub szyjki macicy, co stwierdzono na podstawie MRI. Pacjentom tym przepisuje się progestyny ​​w dużych dawkach, takie jak megestrol 40-400 mg lub medroksyprogesteron 200-800 mg. Możliwe są nawroty, dlatego przeprowadza się okresowe badania, aby uniknąć znacznej progresji guza, jeśli terapia hormonalna jest nieskuteczna.

Śluzowy rak jajnika

a) Terminologia:
1. Skróty:
• Łagodny lub złośliwy guz śluzowy
2. Definicja:
• Nowotwór nabłonka błony śluzowej, który może być łagodny (śluzowy torbielakogruczolak), graniczny (niski potencjał złośliwości) lub złośliwy (śluzowy cystadenocarcinoma)

1. Charakterystyka ogólna:
• Kluczowe kryteria diagnostyczne:
o Wielokomorowa torbielowata masa z niskim poziomem echa
• Lokalizacja:
o Obustronne w 5% łagodnych i 20% złośliwych guzów
• Rozmiar:
o Różne rozmiary, ale często duże; może całkowicie wypełnić jamę miednicy i rozprzestrzenić się na górną część brzucha
Niektóre z największych odnotowanych guzów to śluzowe cystadenomy:
- Jedynie ogromny rozmiar guza sugeruje śluzową etiologię.

2. Badanie ultrasonograficzne w kierunku torbielowatego gruczolaka śluzowego i raka jajnika:
• tryb B:
o Zwykle wielokomorowe z cienkimi przegrodami
o Wzrosty brodawkowate występują znacznie rzadziej niż w przypadku guzów surowiczych
o Śluz wytwarza echa o niskim poziomie w komorach:
- Zwykle jest wiele komór o różnej echogeniczności
- Echogenność zmienia się w zależności od stężenia śluzu
o Obecność stałych składników zwiększa ryzyko złośliwości
o rzekomy mięśniak otrzewnej: jest to potencjalna droga rozprzestrzeniania się guza przez otrzewną i jest bezpostaciową substancją śluzową, która stopniowo przenika do krezki, jelit i narządów litych:
- Bardziej echogeniczny w porównaniu do zwykłego wodobrzusza
- Ma efekt ściskania wraz z zapiekanym zarysem narządów litych (zwłaszcza wątroby) i zrostami tylnej ściany jelita (częściej występują zrosty włókniste)
- Można zdefiniować słabo zdefiniowane przegrody
• Color Doppler:
o Stałe składniki wykazują przepływ krwi

(Po lewej) Septa i rozlane echa niskiego poziomu są typowe dla śluzowych cystadenomas. Na dopplerze kolorowym przezpochwowym w płaszczyźnie podłużnej określa się przepływ krwi w przegrodzie, a także artefakt przepływu spowodowany ruchem śluzu.
(Po prawej) USG przezbrzuszne wykrywa różne echa o niskim poziomie reprezentujące różne stężenia śluzu w jamach śluzowych cystadenoma.

3. Badanie TK w kierunku śluzowego torbielakogruczolaka i raka jajnika:
• Różna gęstość komór, w zależności od stężenia śluzu
• Przerzuty do otrzewnej są często hipodensyjne:
o Różnicowanie jelit wypełnionych płynem może być trudne
• Kontrastujące solidne elementy ze środkiem kontrastowym

4. MRI w śluzowym torbielakogruczolaku i raku jajnika:
• Intensywność sygnału zależy od stężenia śluzu
• Komory z wysokim stężeniem śluzu mają wyższą intensywność sygnału na T1-WI i niższą na T2-WI:
o Tworzy witraż

(Po lewej) Ta torbielowata masa jajników definiuje pojedynczą cienkościenną komorę. W ultrasonografii przezpochwowej określa się stosunkowo niewielką liczbę ech wewnętrznych w każdym przekroju.
(Po prawej) Kontrast CT: Określa całkowitą inwazję masy jajnika, która rozciąga się poza miednicę do połowy brzucha. Duży guz jajników u kobiety w okresie około- lub pomenopauzalnym jest typową manifestacją śluzowego torbielaka.

c) Diagnostyka różnicowa śluzowego cystadenoma i raka jajnika:

1. Endometrioma:
• Zawiera również echa o niskim poziomie
• MRI jest przydatne w diagnostyce: hiperintensywna krew na T1-WI z cieniowaniem na T2

2. Surowiczy cystadenoma / rak:
• Często jednokomorowe
• Zawartość cyst nie jest echogeniczna
• Charakteryzuje się naroślami brodawkowatymi

3. Guzy kiełkujące:
• Może mieć słabe echo podobne do śluzu
• Zwykle komplikowane przez zwapnienia, poziomy płynów itp..

4. Torbiel krwotoczna:
• Mniejsza i jednokomorowa
• Dozwolone samodzielnie przy kolejnych skanach

5. Mucocele:
• Rozszerzony wyrostek robaczkowy wypełniony substancją śluzową

(Po lewej) W tym śluzowym torbielakogruczolaku gromadzi się wolny śluz, a cytoplazma bogata w śluz jest wykrywana w komórkach wyściełających guz.
(Po prawej) Stałe elementy naczyniowe znalezione w ultrasonografii przezpochwowej są objawami śluzowego torbielaka gruczolaka.

1. Cechy ogólne:
• Etiologia:
o Nie do końca znane
o Pierwsza teoria to „ciągła owulacja”: powtarzana mikrouraz z regeneracją komórek przez nabłonek powierzchowny:
- Zwiększone ryzyko: bezpłodność, wczesna pierwsza miesiączka, późna menopauza (więcej cykli owulacyjnych)
- Zmniejszone ryzyko: ciąża mnoga, późna miesiączka, wczesna menopauza, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych (mniej cykli owulacyjnych)
• Genetyka:
o Dziedziczność powoduje raka jajnika w 5-10% przypadków (mutacje w genach supresorowych nowotworów BRCA1 i BRCA2)
• Państwa stowarzyszone:
o Czasami może wykazywać aktywność hormonalną, wytwarzając estrogeny
• Nowotwory jajnika:
o Guzy nabłonkowe: 60–70% wszystkich guzów; 85-90% nowotworów złośliwych
o Guzy zarodkowe: 15–20% wszystkich guzów; 3-5% nowotworów złośliwych
o Guzy podścieliskowe rdzenia płciowego: 5–10% wszystkich guzów; 2-3% nowotworów złośliwych
o Przerzuty i chłoniak: 5–10% wszystkich guzów; 5-10% nowotworów złośliwych
• Złośliwe guzy nabłonkowe:
o Surowiczy cystadenocarcinoma: w 40-50% przypadków
o Rak endometrium: w 20-25% przypadków
o Śluzowy cystadenocarcinoma: w 5–10% przypadków
o Rak jasnokomórkowy: w 5–10% przypadków
o Guz Brennera: w 1-2% przypadków
o Rak niezróżnicowany: w 4-5% przypadków
• Sposoby dystrybucji:
o Najczęstszą drogą jest rozprzestrzenianie się dootrzewnowe (rzekomy mięśniak otrzewnej):
- Sieć większa, prawy obszar podprzeponowy i przestrzeń Douglasa to najczęstsze miejsca rozprzestrzeniania się guza podczas operacji.
o Bezpośrednie kiełkowanie do otaczających narządów
o Limfogenne rozprzestrzenianie się do węzłów chłonnych okołoaortalnych i miednicy
o Rozprzestrzenianie się krwiotwórcze występuje najrzadziej:
- Wątroba i płuca to najczęstsze miejsca przerzutów.

2. Stopień zaawansowania, stopnie i klasyfikacja śluzowego cystadenoma i raka jajnika:
• Klasyfikacja raka jajnika według FIGO:
Etap I: guz jest ograniczony do jajników:
- IA: jednostronne, bez wodobrzusza złośliwego
- IB: obustronne, bez wodobrzusza złośliwego
- IC: guz jest ograniczony do jednego lub obu jajników i ma jedną z następujących cech:
IC1: pęknięcie torebki podczas operacji
IC2: przedoperacyjne pęknięcie torebki lub lokalizacja guza na powierzchni jajnika / jajowodu
IC3: obecność złośliwych komórek w wodobrzuszu lub popłuczynach otrzewnej
Etap II: guz atakuje jeden lub oba jajniki z inwazją do jamy miednicy:
- IIA: rozprzestrzenił się na macicę lub jajowody, brak złośliwego wodobrzusza
- IIB: rozprzestrzenił się na inne tkanki miednicy, brak złośliwego wodobrzusza
Etap III: przerzuty do otrzewnej poza jamą miednicy i / lub przerzuty do węzłów chłonnych zaotrzewnowych:
- IIIA1: tylko pozytywne węzły chłonne zaotrzewnowe
- IIIA2: mikroskopijne przerzuty poza miednicą i / lub dodatnie zaotrzewnowe węzły chłonne
- IIIB: makroskopowe przerzuty do przestrzeni zaotrzewnowej 2 cm lub ± dodatnie węzły chłonne
Stopień IV: odległe przerzuty (z wyłączeniem przerzutów do otrzewnej)
- IVA: cytologia pozytywna dla wysięku w opłucnej
- IVB: Przerzuty do miąższu wątroby i / lub śledziony lub przerzuty do narządów poza jamą brzuszną (w tym węzły chłonne pachwinowe i poza jamą brzuszną)

3. Mikroskopia:
• Jajnikowe pochodzenie rzekomych mięśniaków otrzewnej jest kwestionowane:
o W większości przypadków uważa się, że źródłem guza jest wyrostek robaczkowy lub przerzuty w jajnikach
o W każdym indywidualnym przypadku wyrostek robaczkowy należy dokładnie zbadać za pomocą specjalnego koloru tkanki

e) Cechy kliniczne:

1. Manifestacje śluzowego cystadenoma i raka jajnika:
• Najczęstsze oznaki / objawy:
o Przypadkowe tworzenie się podczas badań
o Dyskomfort / ból miednicy w przypadku dużych guzów:
- Masywne guzy mogą powodować przyrost masy ciała i powiększenie brzucha
o Objawy choroby przerzutowej
• CA-125 nie jest przydatny w przypadku guzów śluzowych: fałszywie ujemny wynik w 30% przypadków

2. Dane demograficzne:
• Wiek:
o Śluzowy cystadenoma w trzeciej do piątej dekadzie
o Śluzowy torbielakogruczolakorak w wieku około- i pomenopauzalnym

3. Epidemiologia:
o Guzy śluzowe to drugie pod względem częstości nowotwory nabłonkowe (w pierwszej kolejności surowicze)
o Złośliwy: w 10% przypadków; borderline: (niski potencjał złośliwości) w 10% przypadków; łagodne w 80% przypadków
o Obustronne w 5% guzów łagodnych, 10% guzów granicznych i 20% guzów złośliwych

4. Bieżące i prognozy:
• Pięcioletnie przeżycie dla guzów o niskim potencjale złośliwości wynosi 95%:
o W przypadku obecności przerzutów rokowanie jest podobne do tych, dla których charakterystyczny jest wyraźnie złośliwy obraz histologiczny
• Pięcioletni wskaźnik przeżycia w przypadku złośliwych guzów nabłonka:
o Etap I: 90%
Etap II: 70%
etap III: 39%
Etap IV: 17%

5. Leczenie śluzowego cystadenoma i raka jajnika:
• Podstawową metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny:
o Pełna laparotomia i częściowe usunięcie guza (zmniejszenie objętości guza)
- Etapowa laparotomia obejmuje histerektomię z obustronnym usunięciem jajników i jajników, biopsję węzłów chłonnych miednicy i okołoaortalnych, omentektomię, biopsję otrzewnej przepłukiwanej wody
- Bardziej zachowawcze leczenie operacyjne można przeprowadzić u kobiet w I stopniu zaawansowania wieku rozrodczego
- Środki zapobiegające pęknięciu śródoperacyjnemu:
Może zwiększać prawdopodobieństwo nawrotu o Galaretowata konsystencja pseudomyxoma otrzewnej i jego stopniowy wzrost utrudniają całkowitą resekcję:
- Nawrót jest częsty i dlatego wymagane są wielokrotne laparotomie
o Chemioterapia po operacji w celu zmniejszenia objętości guza o Chemioterapia neoadiuwantowa przed operacją w celu zmniejszenia objętości guza u pacjentów z guzami nieoperacyjnymi:
- Obejmuje masywny guz w trudno dostępnych miejscach (brama wątroby, kaletka sieciowa, korzeń krezki), rozległe zajęcie okolicznych narządów lub bocznej ściany brzucha lub IV stopień choroby

f) Pomoc diagnostyczna. Wskazówki dotyczące interpretacji obrazu:
• Guzy śluzowe rzadziej są złośliwe niż surowicze

g) Lista wykorzystanej literatury:
1. Sayasneh A i wsp.: Charakterystyczne cechy ultrasonograficzne określonych typów patologii jajników (przegląd). Int J Oncol. 46 (2): 445-58, 2015
2. Ledermann JA i wsp.: Przegląd konsensusu Gynecologic Cancer InterGroup (GCIG) dotyczący śluzowego raka jajnika. Int J Gynecol Cancer. 24 (9 Suplement 3): S14-9, 2014
3. Alcazar J Let al: Kliniczne i ultrasonograficzne cechy nabłonkowego raka jajnika typu I i II. Int J Gynecol Cancer. 23 (4): 680-4, 2013
4. Lalwani N i wsp.: Histologiczne, molekularne i cytogenetyczne cechy raka jajnika: implikacje dla diagnostyki i leczenia. Radiografia. 31 (3): 625-46, 2011

Wydawca: Iskander Milevski. Data publikacji: 5.12.2019

Klasyfikacja raka jajnika i możliwe leczenie

Rak jajnika jest złośliwą chorobą żeńskich narządów płciowych. Rozwija się z komórek nabłonka i ma kilka typów. Różni się wysoką agresywnością. Aby wyeliminować potrzebę kompleksowego leczenia, składającego się z operacji i chemioterapii.

Opis

Rak jest rozpoznawany w większości przypadków raka przydatków. Często jest to konsekwencja obecności torbieli jajnika, których torebka składa się z nabłonka powierzchniowej błony narządu. Nie można określić dokładnego czasu wystąpienia guza.

Patologia występuje w wyniku naruszenia struktury komórkowej. Rak składa się ze zmutowanych komórek powstałych w wyniku zmian w materiale genetycznym. To ostatnie prowadzi do nieprawidłowego działania funkcjonalności i procesu ich reprodukcji, co pociąga za sobą powstanie guza.

Przyczyny rozwoju

Dokładne przyczyny powstawania jakiegokolwiek rodzaju raka nie zostały ustalone. Istnieją tylko czynniki, których obecność zwiększa ryzyko raka nabłonkowego jajnika:

  • genetyczne predyspozycje;
  • nierównowaga hormonalna;
  • przedłużony przebieg procesów zakaźnych lub zapalnych w jajnikach;
  • brak porodu, pełne karmienie piersią;
  • aborcje, poronienia samoistne;
  • przeniesione operacje ginekologiczne;
  • chroniczny stres;
  • zakłócenia cyklu miesiączkowego;
  • okres menopauzy;
  • niekorzystna sytuacja ekologiczna;
  • torbielowate uszkodzenie przydatków;
  • niekontrolowane przyjmowanie leków, w tym hormonalnych.

Największe prawdopodobieństwo raka jajnika występuje u kobiet z guzami łagodnymi lub u pacjentek, które przeszły operację ich usunięcia.

Gradacja

Im wyższy stopień zaawansowania onkologii, tym trudniej toleruje chorobę i tym bardziej złośliwe komórki rozprzestrzeniają się po całym organizmie. Stopień zaawansowania raka jajnika:

  1. Etap I. Klęska jednego lub obu przydatków. Guz znajduje się na powierzchni narządu.
  2. Etap II. Rozprzestrzenianie się patologii na inne narządy płciowe i obszar miednicy, najbliższe węzły chłonne. Prawdopodobne jest pojawienie się wodobrzusza - nagromadzenie płynu w jamie brzusznej. Rozwój pierwszych objawów raka jajnika.
  3. Etap III. Przerzuty do otrzewnej i miednicy małej. Kiełkowanie guza do jamy narządu. Pogorszenie funkcjonalności pęcherza i jelit w wyniku ich uszkodzenia i ucisku przez guz.
  4. Etap IV. Pojawienie się przerzutów w odległych narządach z wadliwym działaniem tego ostatniego. Ciężki stan pacjenta, całkowita utrata zdolności do pracy. Na tym etapie choroba jest prawie niemożliwa do wyleczenia.

Tempo rozwoju patologii jest indywidualne. Jeden etap choroby może trwać od kilku miesięcy do kilku lat, w zależności od stopnia złośliwości nowotworu.

Rodzaje raka

Właściwości różnych typów guzów są różne i determinują przebieg procesu onkologicznego. Najczęstsze rodzaje raka jajnika to:

Rodzaj guzaOpis
SurowiczyRzadki widok. Surowy rak jajnika jest wysoce agresywny. Często występuje już w pierwszych etapach rozwoju. Powstały z komórek zrębowych najądrza.
EndometrioidRak endometrioidalny jajnika jest uważany za jeden z najczęstszych typów tego guza. Ma niski stopień złośliwości, rzadko osiąga duże rozmiary. Zawiera torbielowate ubytki wypełnione brązowym płynem. Jest następstwem przebiegu endometriozy.
ŚluzowyŚluzowy rak jajnika charakteryzuje się szybkim wzrostem i jest uważany za nieagresywny. Obejmuje wiele cyst zawierających śluz - mucynę. Początkowo objawia się asymetrią brzucha, bólem w dolnej części i nieprawidłowym funkcjonowaniem narządów miednicy.
BrodawkowySzczególnym niebezpieczeństwem raka brodawkowatego jajnika jest zdolność szybkiego wrastania w pobliskie tkanki. Jego powierzchnia składa się z wielu brodawek, które bezpiecznie przylegają do innych narządów.
Wyczyść komórkęNajbardziej rzadki rodzaj patologii. Różni się wysoką agresywnością i szybkim wzrostem. Często rak jasnokomórkowy jajnika jest wykrywany już w 3-4 stadiach.

Istnieje klasyfikacja guzów według stopnia zróżnicowania. W sumie zdefiniowano cztery typy:

  • Wysoce zróżnicowany rak jajnika. Struktura komórek nowotworu jest prawie taka sama, jak zdrowych komórek..
  • Nisko zróżnicowany. Struktura guza ma niewiele wspólnego z normalnymi komórkami.
  • Umiarkowanie zróżnicowane. Średnia wartość między pierwszymi dwoma typami.
  • Niezróżnicowany rak jajnika. Całkowity brak podobieństwa komórkowego.

Im większy rozmiar raka jajnika, tym wyraźniejsze są naruszenia narządów miednicy. Może się to objawiać niemożnością opróżnienia jelit i pęcherza, czyli zespołem jasnego bólu.

Oznaki patologii

We wczesnych stadiach raka jajnika objawy są często nieobecne. W tym okresie mogą wystąpić oznaki na tle wzrostu bardzo agresywnego rodzaju guza. Jednocześnie kobieta zauważa zaburzenia w cyklu miesiączkowym, bóle w podbrzuszu, okresowe krwawienia z macicy.

W przyszłości objawy staną się wyraźniejsze. Inne podstawowe objawy choroby obejmują:

  • zaparcie;
  • zwiększona potrzeba oddania moczu;
  • ból podczas intymności;
  • strata libido;
  • słabość;
  • słaba efektywność;
  • redukcja wagi.

Wraz ze wzrostem raka najądrza i rozprzestrzenianiem się przerzutów objawy stają się bardziej rozległe i intensywne. Na 3 i 4 etapie onkologii występują następujące objawy:

  • silny ból w okolicy miednicy;
  • asymetria brzucha - z dużymi nowotworami;
  • częste krwawienie z macicy;
  • utrata wydajności;
  • wyczerpanie;
  • trwała słabość.

Objawy wynikające z porażenia różnych narządów przez przerzuty znacznie pogarszają ogólne samopoczucie. Kobiety często mają duszność, bóle w klatce piersiowej, bóle brzucha, niestrawność, migreny itp..

Rodzaje badań diagnostycznych

Aby określić rodzaj guza jajnika, rodzaj choroby, stopień procesu onkologicznego i różnicowanie domniemanej patologii z innymi, konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnozy. Kobieta ma przypisane:

  1. Badanie ginekologiczne. Badanie palpacyjne jajników i macicy w celu wykrycia nowotworu, ocena jego struktury.
  2. Badania krwi na obecność hormonów. Badanie ujawnia stopień aktywności hormonalnej torbieli.
  3. USG miednicy małej. Badanie jajników i raka, ich pomiary. Identyfikacja rodzaju guza, jego rozrost do narządów, obecność przerzutów.
  4. MRI lub CT. Często przeprowadza się go z podejrzeniem onkologii w celu określenia rozprzestrzeniania się przerzutów, ich wielkości, oceny stanu jajników i okolicznych węzłów chłonnych, wykrycia ucisku naczyń krwionośnych i zakończeń nerwowych.
  5. Badanie krwi na markery nowotworowe. Potwierdzenie przebiegu procesu onkologicznego poprzez obecność komórek złośliwych we krwi.
  6. Laparoskopia. Małoinwazyjna operacja umożliwiająca szczegółowe badanie raka i stanu narządów miednicy.
  7. Biopsja. Wykonywany podczas laparoskopii. Pobranie biomateriału pozwala dokładnie określić stopień złośliwości raka, jego rodzaj.

W przypadku wykrycia przerzutów należy przeprowadzić dodatkową diagnostykę dotkniętych narządów. W tym celu przepisuje się ich ultradźwięki lub prześwietlenie..

Metody leczenia

W celu wyeliminowania raka jajnika stosuje się chirurgię i chemioterapię. Pierwszy rodzaj leczenia stosuje się w stadium 1-3 raka. Pozwala usunąć cały lub większość guza. Leczenie chirurgiczne jest najskuteczniejsze na 1-2 etapach choroby - na tym etapie prawdopodobne jest całkowite usunięcie nowotworu i zajętego narządu; aby zapobiec nawrotowi, resekuje się drugi wyrostek, czasami macicę i część pochwy. Jest to wysoce prawdopodobne, aby osiągnąć stabilną remisję..

Chemioterapia jest podawana zarówno przed, jak i po operacji. Konieczne jest zmniejszenie wielkości guza i spowolnienie jego wzrostu, zapobieganie dalszym przerzutom i eliminacja małych przerzutów. Taka terapia odbywa się na kursach, których całkowity czas trwania wraz z przerwami wynosi 2-3 lata..

Etap I

W pierwszym stadium raka guz jest usuwany natychmiast. Wraz z nim usuwa się zarówno jajniki, jak i jajowody. Jeśli kobieta chce zachować funkcję rozrodczą, możliwe jest usunięcie tylko jednego jajnika i jajowodu, ale w tym przypadku ryzyko nawrotu wzrasta. Stopień usunięcia narządu zależy od agresywności raka..

Chemioterapię podaje się po operacji. Aby całkowicie wyeliminować chorobę, wymagane są 3-6 cykli leczenia farmakologicznego. Na pierwszym etapie zdecydowana większość pacjentów na tym etapie osiąga stabilną remisję. W tym okresie, w celu szybkiego wykrycia nawrotu, konieczne jest odwiedzanie onkologa co kilka miesięcy..

II, III i IV etap

Na tych etapach przed zabiegiem chirurgicznym zaleca się chemioterapię. Uprości to przebieg operacji i zwiększy jej efektywność, eliminując część przerzutów i zmniejszając rozmiar raka jajnika. Podczas interwencji usuwa się wszystkie genitalia, sieć, przerzuty.

Chemioterapia jest wymagana bezpośrednio po operacji. Aby maksymalnie wyeliminować złośliwe komórki w organizmie, wymagane jest 5-8 cykli leczenia. Jeśli guz pojawi się ponownie, prawdopodobnie zalecona zostanie kolejna interwencja chirurgiczna..

Zabieg chirurgiczny na ostatnim etapie procesu onkologicznego może pogorszyć samopoczucie pacjentki i zmniejszyć szacunkową przeżywalność raka jajnika. W niektórych przypadkach istnieje możliwość śmierci podczas samej interwencji..

Recydywa

Pierwszą oznaką ponownego rozwoju guza jest wzrost poziomu markerów nowotworowych we krwi. Jeśli zostaną wykryte, konieczne jest przepisanie chemioterapii, której skuteczność jest monitorowana poprzez pomiar raka jajnika za pomocą USG lub MRI.

Leczenie nawrotów jest mniej skuteczne i może wydłużyć życie nawet o rok. Inne leki są stosowane w celu przedłużenia przeżycia w chemioterapii. Środki wykorzystane w początkowym okresie leczenia odwykowego tracą skuteczność w okresie nawrotu.

Prognozy dotyczące przeżycia

Długość szacowanej długości życia jest indywidualna. Najlepsze rokowanie obserwuje się u młodych pacjentów z wysoką odpornością, którzy nie mieli chorób przewlekłych, którzy odkryli chorobę we wczesnych stadiach. Długość życia ulega znacznemu skróceniu w przypadku raka w starszym wieku, jego wykrycia w 3-4 stadiach, obecności niskiego stopnia surowiczego i innych raków jajnika.

Prognozy dotyczące pięcioletniego przeżycia według stadium:

Im wyższa agresywność guza, tym krótsza długość życia. Najgorsze rokowanie w przypadku surowiczego raka jajnika.

O prawdopodobieństwie całkowitego wyzdrowienia i trwałego nawrotu decyduje czas wykrycia raka przydatków i terminowość leczenia. Aby zapobiec rozwojowi patologii, należy dwa razy w roku odwiedzać ginekologa. Zapobiegnie to możliwym chorobom okolicy narządów płciowych i pomoże wykryć onkologię we wczesnych stadiach rozwoju..
[yvideo number = "StVi-HHRxkg"]

Leczenie śluzowego torbielaka jajnika i możliwych powikłań

Śluzowy cystadenoma jest nowotworem, który tworzy się na jajniku i przypomina strukturę klasycznej torbieli. Jest to również wnęka wypełniona płynną zawartością, ale kapsułka ma tendencję do szybkiego wzrostu. W przeciwieństwie do klasycznej torbieli śluzowy guz jajnika zwiększa się nie tylko z powodu wypełnienia jamy zawartością. Sama muszla rośnie.

Zwiększa się nie tylko dzięki wypełnieniu wnęki zawartością, ale także rośnie sama muszla.

Nowotwór otrzymał również inną nazwę - rzekomą torbiel jajnika.

Przyczyny rozwoju patologii

Przyczyny pojawienia się śluzowej torbieli jajnika nie są dobrze poznane. Lekarze uważają, że łagodny nowotwór powstaje z powodu następujących czynników ryzyka:

  • dysfunkcja układu hormonalnego wywołuje pojawienie się śluzowego cystadenoma jajnika;
  • procesy zapalne, a także infekcje, które wpływają na tkanki jajnika i innych narządów wewnętrznych, narządów płciowych;
  • cysta na jajniku występuje z powodu aborcji. Nie chodzi tylko o aborcje, ale także o poronienia. Wywołują zmiany hormonalne i rozwój rzekomego śluzaka jajnika;

Występuje z powodu przerwania ciąży.

  • choroby weneryczne;
  • zabiegi chirurgiczne, którym poddano narządy jamy brzusznej, miednicy małej;
  • śluzowy cystadenoma może wystąpić z powodu czynnika dziedzicznego;
  • problemy ginekologiczne - wczesny początek miesiączki lub opóźnione wejście w menopauzę;
  • cysta tworzy się podczas stresujących sytuacji, obniżonej odporności lub zwiększonego wysiłku fizycznego;
  • pojawienie się rzekomego śluzaka jajnika jest ułatwione przez stosowanie niewłaściwych doustnych środków antykoncepcyjnych.
  • Dlaczego torbiel śluzowy jest niebezpieczny??

    Ten typ nowotworu stwarza pewne zagrożenie ze względu na zwiększone ryzyko powikłań:

    Wewnątrz powstają ropne procesy.

    • śluzowa torbiel na jajniku może być skręcona, co powoduje śmierć tkanki;
    • wewnątrz powstają ropne procesy, które wywołują rozwój stanu zapalnego i pogorszenie samopoczucia;
    • z samoistnym pęknięciem błony zawartość dostaje się do jamy brzusznej, powodując sepsę i infekcję;
    • nie wyklucza się krwawienia wewnętrznego, w którym pacjent może zapaść w śpiączkę lub umrzeć.

    Innym możliwym powikłaniem występującym w obecności torbieli jest ryzyko jej zwyrodnienia w nowotwór złośliwy..

    Objawy na różnych etapach wzrostu

    Śluzowy torbielakogruczolak nie wykazuje żadnych objawów, dopóki nie powiększy się. Gdy średnica nowotworu osiągnie 4-6 cm, pojawiają się następujące charakterystyczne objawy:

    Bolący ból pojawia się w dolnej części brzucha, częsta potrzeba oddawania moczu.

    • bolący ból pojawia się w dolnej części brzucha. Kobieta przez długi czas nie zwraca na nią uwagi, wierząc, że jest to oznaka zbliżającej się miesiączki lub zaburzenia jelitowego. Ból może być zlokalizowany po stronie, w której zlokalizowany jest guz śluzowy;
    • dyskomfort idzie do okolicy lędźwiowej;
    • z czasem nietrzymanie moczu i częste pragnienie wystąpienia;
    • zaburzona jest funkcja jelit. Wyraża się to w postaci zaburzenia lub, odwrotnie, długotrwałego zaparcia;
    • ogólne zdrowie się pogarsza, pojawia się drażliwość.

    W większości przypadków śluzowa torbiel na jajniku nie powoduje nieprawidłowości miesiączkowania, dlatego pacjentka odkłada wizytę u lekarza. Jeśli przez długi czas nie będzie leczenia torbieli jajnika, stan pogorszy się w przyszłości. Przejawia się to wzrostem bólu..

    Wraz ze wzrostem wielkości torbieli pojawia się uczucie obecności obcego obiektu w jamie brzusznej. Śluzowy guz zaczyna naciskać na ściany jelita, na pęcherz, wywołując dyskomfort. Im bardziej zaciska się naczynia i zakończenia nerwowe, tym silniejszy jest ból.

    Jeśli proces zostanie całkowicie rozpoczęty, kobieta stanie przed dysfunkcją narządów wewnętrznych jamy brzusznej, nieprawidłowościami w miesiączkowaniu, pojawieniem się obrzęków na kończynach, duszności, kołataniem serca.

    Diagnostyka

    Aby określić strukturę edukacji, stosuje się kilka metod diagnostycznych. Jeśli śluzowa torbiel osiągnęła duży rozmiar, można ją wyczuć podczas standardowego badania ginekologicznego. Aby potwierdzić diagnozę, zaleca się następujące badania:

      Ultradźwięk. Podczas zabiegu badane są wszystkie narządy miednicy. Chodzi również o jajniki. Określenie rodzaju nowotworu torbielowatego nie jest trudne, ponieważ ma charakterystyczne objawy. Są to standardowe przegrody, wyboiste powierzchnie itp. W przypadku USG określa się rozmiar i strukturę torbieli;

    Określenie rodzaju nowotworu torbielowatego na podstawie USG nie jest trudne.

  • obrazowanie komputerowe lub rezonans magnetyczny jest zalecane w sytuacjach, gdy pojawiają się wątpliwości, lub wymagane jest bardziej szczegółowe zbadanie zgrubienia;
  • w przypadku rozpoznania „guza śluzowego” dodatkowo wykonuje się testy na markery nowotworowe;
  • może być wymagane badanie przewodu pokarmowego. Jest przepisywany w przypadku, gdy nowotwór jest duży i uciskany na inne narządy jamy brzusznej.
  • Metody leczenia

    Torbiel śluzowa najczęściej dobrze reaguje na leczenie. Przy małej średnicy zgrubienia można stosować leki hormonalne. Spowolnią wzrost, ale nie będą w stanie wyeliminować guza. Jedyną skuteczną metodą pozbycia się narostu jest operacja..

    Interwencja medyczna ma pewne cechy:

    • przy małej średnicy torbieli na jajniku terapia będzie skuteczna. Leczenie i powrót do zdrowia po operacji są szybkie i prawie bezbolesne. Funkcja reprodukcyjna zostaje zachowana;
    • jeśli śluzowy guz nie ma komórek złośliwych, oba jajniki zostają zachowane, aby kobieta mogła nosić dziecko;
    • w obecności przerzutów nowotworowych wskazane jest całkowite usunięcie macicy i jajników;
    • śluzowa torbiel w okresie menopauzy zwykle wymaga usunięcia gruczołów płciowych. Zapobiega to rozwojowi nowotworów złośliwych;
    • w okresie ciąży starają się nie przeprowadzać interwencji chirurgicznej. Jest przepisywany tylko w przypadkach, gdy istnieje zagrożenie życia dziecka lub przyszłej matki..
    Laparoskopia - metoda, w której nie wykonuje się nacięcia, ale przebija się małe otwory.

    Operacja wykonywana jest poprzez klasyczne wycięcie jamy lub za pomocą laparoskopii. Jest to mało traumatyczna metoda, w której nie wykonuje się nacięcia, ale przebija się małe otwory. Za ich pośrednictwem kapsułka jest usuwana wraz z zawartością..

    Powrót do zdrowia po operacji

    Prognozy dotyczące przywrócenia funkcji rozrodczych zależą od wielkości, jaką osiągnęła śluzowa torbiel. Jeśli średnica pieczęci była mała, powrót do zdrowia po operacji zajmie trochę czasu. Rehabilitacja będzie trudniejsza w przypadku powikłań. To przede wszystkim skręcenie nogi, samoistne otwarcie błony, ropienie i infekcja, a także ucisk na sąsiednie narządy wewnętrzne i typ przedrakowy (graniczny cystadenoma).

    Po interwencji konieczne będzie regularne odwiedzanie lekarza prowadzącego, aby wykluczyć nawrót. Funkcja rozrodcza zostanie zachowana, jeśli z jakiegoś powodu usunięcie obu jajników nie będzie konieczne.

    Torbiel śluzowa to niebezpieczny nowotwór, który może prowadzić do poważnych konsekwencji dla życia i zdrowia kobiety. W większości przypadków będzie trzeba go usunąć, aby wykluczyć przekształcenie w zgrubienia rakowe. Guz śluzowy czasami wymaga również usunięcia genitaliów, ale najczęściej funkcja rozrodcza pozostaje.

    Śluzowy rak jajnika

    Przebieg kliniczny i metody leczenia pierwotnego raka otrzewnej i jajowodów są podobne jak w przypadku raka jajnika.

    Przebieg kliniczny i metody leczenia pierwotnego raka otrzewnej i raka jajowodów są podobne jak w przypadku raka jajnika (OC), pod tym względem wszystkie trzy postacie nozologiczne rozpatruje się łącznie w jednym rozdziale..

    Algorytm działań terapeutycznych i diagnostycznych przedstawiono na ryc. 1.

    1. DEFINICJA ETAPU

    Tabela 1. Klasyfikacja TNM i FIGO dla raka jajnika (8 edycja, 2016)

    Guz jest ograniczony do jajników

    Guz jest ograniczony do jednego jajnika, torebka nie jest uszkodzona, nie ma guza
    narośla na powierzchni jajnika, w wodobrzuszu nie ma komórek złośliwych-
    płyny lub popłuczyny z jamy brzusznej

    Guz jest ograniczony do dwóch jajników, ich torebki nie są uszkodzone, nie ma opu-
    cholewka wyrasta na powierzchni jajników, brak komórek złośliwych
    w płynie puchlinowym lub popłuczynach z jamy brzusznej

    Guz jest ograniczony do jednego lub dwóch jajników i towarzyszy mu jeden z nich
    następujące czynniki

    Uszkodzenie kapsułki podczas zabiegu

    Uszkodzenie torebki przed operacją lub obrzęk powierzchni jajnika / jajnika-
    dokładna rura

    Złośliwe komórki w płynie puchlinowym lub popłuczynach otrzewnowych

    Guz obejmuje jeden lub dwa jajniki z rozprzestrzenianiem się do miednicy

    Wzrost i / lub przerzuty w macicy i / lub w jednej lub obu macicach
    Rury

    Rozprzestrzeniają się na inne tkanki miednicy

    Nowotwór dotyczy jednego lub obu jajników z potwierdzeniem histologicznym
    przerzuty dootrzewnowe poza miednicą i / lub przerzuty do-
    krętnicze węzły chłonne (biodrowe wewnętrzne, zewnętrzne i wspólne,
    węzły chłonne zasłonowe, krzyżowe lub lędźwiowe)

    Tylko przerzuty do zaotrzewnowych węzłów chłonnych

    Przerzuty do węzłów chłonnych do 10 mm

    Przerzuty w węzłach chłonnych większych niż 10 mm

    Mikroskopowy, potwierdzony histologicznie meta śródotrzewnowa-
    zastój poza miednicą ± przerzuty w zaotrzewnowych węzłach chłonnych

    Makroskopowe przerzuty dootrzewnowe poza miednicą do 2 cm
    w tym w największym wymiarze ± przerzuty do chłonki zaotrzewnowej-
    węzły tic

    Przerzuty dootrzewnowe poza miednicą większe niż 2 cm w największym
    pomiar ± przerzuty do zaotrzewnowych węzłów chłonnych (w tym proliferacja-
    usunięcie guza na torebkę wątroby i śledziony bez uszkodzenia miąższu
    narządy)

    Odległe przerzuty (z wyłączeniem przerzutów dootrzewnowych)

    Wysięk opłucnowy z komórkami złośliwymi

    Przerzuty do narządów miąższowych i innych narządów poza jamą brzuszną
    (w tym pachwinowe węzły chłonne i węzły chłonne poza-
    moja jama brzuszna)

    Rozpoznanie OC ustala się na podstawie badania histologicznego materiału uzyskanego podczas operacji lub podczas biopsji na etapie przedoperacyjnym. W przypadku braku możliwości wykonania zabiegu operacyjnego lub biopsji na pierwszym etapie leczenie rozpoczyna się od przedoperacyjnej TK; w takim przypadku rozpoznanie można ustalić na podstawie danych cytologicznych, poziomu CA125 i obrazu klinicznego. Następujące typy histologiczne są klasyfikowane jako złośliwe guzy nabłonkowe jajników (klasyfikacja WHO, wydanie 4, 2014):

    - niski stopień złośliwości (niski stopień);

    - wysoki stopień złośliwości (wysoki stopień);

    • złośliwy guz Brennera;

    • mieszany rak nabłonkowy.

    • badanie, zebranie wywiadu chorobowego, wywiad rodzinny;

    • kliniczne badanie krwi;

    • biochemiczne badanie krwi ze wskaźnikami czynności wątroby i nerek;

    • oznaczenie CA125 we krwi;

    • dla kobiet poniżej 40 roku życia: oznaczenie AFP i r-hCG we krwi w celu wykluczenia guzów zarodkowych, a także inhibiny - w celu wykluczenia guzów zrębu;

    • USG narządów jamy brzusznej i miednicy, okolic szyjno-nadobojczykowych i przestrzeni zaotrzewnowej;

    • Rentgen klatki piersiowej;

    • tomografia komputerowa klatki piersiowej, brzucha i miednicy małej z dożylnym kontrastem;

    • MRI jamy brzusznej i miednicy małej z dożylnym kontrastem;

    • dla kobiet powyżej 40 roku życia: mammografia w celu wykluczenia raka piersi z przerzutami do jajnika;

    • oznaczenie HE-4 we krwi przy braku morfologicznej weryfikacji rozpoznania;

    • oznaczenie CEA i CA-19.9 we krwi z podejrzeniem raka śluzowego.

    Poradnictwo genetyczne i identyfikacja mutacji BRCA 1/2 jest pożądane dla wszystkich pacjentek z rakiem surowiczym i endometrioidalnym wysokiego stopnia. Ostateczna ocena stopnia zaawansowania według TNM i FIGO jest wykonywana po laparotomii (tab.1).

    3. LECZENIE PIERWOTNEGO RAKA JAJNIKA, BRZUSZKA I RAKU JAJNIKA

    3.1. Leczenie operacyjne i klasyfikacja chirurgiczna

    Wskazane jest rozpoczęcie leczenia wszystkich stadiów raka jajnika od pełnej lub optymalnej operacji cytoredukcyjnej. Całkowita cytoredukcja obejmuje wycięcie macicy z przydatkami, usunięcie sieci większej na poziomie większej krzywizny żołądka i wszystkich widocznych objawów procesu nowotworowego oraz oznacza brak makroskopowo wykrywalnego guza resztkowego.

    Optymalna cytoredukcja obejmuje wycięcie macicy z przydatkami, usunięcie sieci większej i widoczne objawy procesu nowotworowego oraz pozwala na obecność resztkowych węzłów guza, z których każdy ma średnicę 10 mm.

    Limfadenektomia jest wskazana w przypadku całkowitej lub optymalnej cytoredukcji w przypadku podejrzenia przerzutowego uszkodzenia węzłów chłonnych na podstawie danych z badania przedoperacyjnego lub rewizji śródoperacyjnej.

    Usunięciu podlegają węzły chłonne wewnętrzne, zewnętrzne, biodrowe wspólne, zasłonowe, przedaortalne, okołoaortalne, aortalno-jajowe, przedkawalne i okoławalne do poziomu naczyń nerkowych.

    Protokół operacji powinien zawierać informacje o pozostałym guzie (wielkość, liczba ognisk, lokalizacja).

    W przypadku wizualnego obrazu etapów I-II konieczne jest wykonanie chirurgicznych procedur stopniowania:

    • wykonać laparotomię środkową lub dolną linię środkową z obejściem pępka po lewej stronie w celu pełnej rewizji jamy brzusznej i miednicy małej oraz odpowiedniego dostępu do sieci większej;

    • w przypadku braku weryfikacji morfologicznej rozpoznania w trakcie operacji należy wykonać pilne badanie morfologiczne;

    • w przypadku wykrycia wodobrzusza płyn pobiera się do badania cytologicznego; przy braku wodobrzusza wykonuje się badanie cytologiczne popłuczyn z otrzewnej, w tym z wypukłości przepony, kanałów bocznych i miednicy małej;

    • przeprowadzić dokładną rewizję wszystkich części jamy brzusznej, w tym przestrzeni podprzestrzennej, sieci większej i mniejszej, jelita cienkiego i grubego oraz ich krezki, otrzewnej ciemieniowej i trzewnej, a także przestrzeni zaotrzewnowej, wszystkie podejrzane obszary są poddawane biopsji; należy zbadać całą powierzchnię otrzewnej;
    należy odnotować proces adhezji, który uniemożliwia rewizję;

    • w przypadku braku rozsiewu na podstawie danych rewizyjnych wykonuje się biopsję otrzewnej jamy odbytniczo-macicznej, pęcherza moczowego, ścian miednicy małej, kanałów bocznych oraz prawej i lewej kopuły przepony;

    • wykonać całkowitą limfadenektomię miednicy i lędźwi do poziomu naczyń nerkowych;

    • usunąć sieć większą na poziomie większej krzywizny żołądka; w I etapie dopuszczalna jest resekcja niezmienionej sieci większej na poziomie okrężnicy poprzecznej;

    • usunięcie wyrostka robaczkowego jest wskazane w przypadku raka śluzowego i podejrzenia jego porażki

    Chirurgia oszczędzająca narząd (jednostronna adneksektomia z resekcją drugiego jajnika, omentektomia, limfadenektomia miednicy i lędźwi oraz procedury oceny stopnia zaawansowania) jest możliwa jako wyjątek u młodych pacjentów pragnących zachować płodność, z rakiem surowiczym niskiego stopnia, rakiem śluzowym endometrioidalnym lub IA oraz IC1 etapy w obecności możliwości uważnej obserwacji lekarskiej i udowodnionego braku dziedzicznego charakteru choroby. W przypadku wariantów histologicznych endometrioidalnych w takich przypadkach należy wykonać biopsję endometrium, aby wykluczyć raka synchronicznego endometrium.

    Małoinwazyjne zabiegi chirurgiczne, w szczególności laparoskopowe, mogą służyć jedynie do weryfikacji diagnozy, określenia stopnia zaawansowania czy przewidywania zakresu operacji cytoredukcyjnej..

    3.2. Farmakoterapia

    Decyzję o wykonaniu chemioterapii po zabiegu podejmuje się na podstawie informacji o stadium procesu, wariancie morfologicznym guza oraz stopniu złośliwości (tab.2).

    Tabela 2. Algorytm przepisywania chemioterapii w zależności od stopnia zaawansowania i cech morfologicznych guza

    Stadium i cechy morfologiczne guza

    Stadium IA i IB w połączeniu z komórkami nieprzezroczystymi
    typ histologiczny i niski stopień-
    ness

    Chemioterapia uzupełniająca nie jest wskazana

    Stadium IA i IB w połączeniu z histologią jasnokomórkową-
    typ gic lub złośliwy o wysokim stopniu złośliwości-
    ness

    4-6 kursów uzupełniającej platyny
    HT

    Etapy IA i IB przy braku pełnych procedur chirurgicznych-
    etapy geologiczne

    4-6 kursów uzupełniającej platyny
    HT lub reoperacja
    z pełną klasyfikacją chirurgiczną

    Stadium IC-IV niezależnie od typu histologicznego
    guzy

    6 kursów terapeutycznej chemioterapii zawierającej platynę

    W przypadku braku możliwości wykonania w pierwszym etapie interwencji chirurgicznej w optymalnej objętości (niezadowalający stan ogólny z powodu znacznego rozprzestrzenienia się procesu nowotworowego, poważna współistniejąca patologia), należy jak najszybciej rozpocząć leczenie CT, a następnie wykonać pośrednią operację cytoredukcyjną.
    (po 2-3 kursach chemioterapii). Po operacji wykonuje się 3-4 dodatkowe kursy chemioterapii według tego samego schematu, niezależnie od nasilenia patomorfozy terapeutycznej.

    Stosowanie śródotrzewnowej hipertermicznej chemoperfuzji (HIPEC) nie jest zalecane w rutynowej praktyce klinicznej.

    Stół 3 przedstawia zalecane schematy chemioterapii adiuwantowej i terapeutycznej (pierwszego rzutu).

    Tabela 3. Zalecane schematy chemioterapii w pierwotnym raku jajnika

    1) etapy IA i IB przy ul
    czynniki ty-
    wysokie ryzyko nawrotu
    choroba (wysoka ste-
    kikut złośliwy-
    sti, przezroczysta komórka
    typ histologiczny,
    brak kompletności
    etap chirurgiczny-
    racjonować)

    3) Niemożność
    wykonując citore-
    operacja ductive
    na pierwszym etapie

    Paklitaksel 175 mg / m2 IV 3 godziny w 1. dobie + karboplatyna AUC 6 IV 1 godzina

    pierwszego dnia co 3 tygodnie, 6 kursów 1

    Paklitaksel 175 mg / m2 IV 3 godziny 1. dnia + cisplatyna 75 mg / m2 IV 2 godziny
    pierwszego dnia co 3 tygodnie, 6 kursów 1

    Paklitaksel 80 mg / m2 iv. 1 godzina w dniach 1, 8, 15 + karboplatyna AUC 6 IV 1 godzina
    pierwszego dnia co 3 tygodnie, 6 kursów 1

    Docetaksel 75 mg / m 2 i.v. w 1. dobie + cisplatyna 75 mg / m 2 i.v. 2 godz. W 1. dobie
    codziennie co 3 tygodnie, 6 kursów 1

    Paklitaksel 60 mg / m2 iv. 1 godz. Tygodniowo + karboplatyna AUC 2 iv. 1 godz
    co tydzień, 18 przedstawień

    Paklitaksel 135 mg / m2 IV przez 3 godziny pierwszego dnia + cisplatyna 75 mg / m2 IV-
    szyna w 2. dobie + paklitaksel 60 mg / m 2 dootrzewnowo w 8. dobie każdego dnia
    3 tygodnie, 6 kursów (dopuszczalna jest dootrzewnowa zamiana cisplatyny na karboplatynę AUC6-
    shinno w dniu 2) 2

    Karboplatyna AUC6-7 IV 1 godzina pierwszego dnia co 3 tygodnie, 6 kursów

    `` Na etapach III-IV cCT można dodać bewacyzumab:

    • w obecności resztkowych węzłów guza> 10 mm;

    • jeśli niemożliwe jest wykonanie operacji cytoredukcyjnej (obecnie iw przyszłości);

    Bewacyzumabu nie należy stosować podczas przedoperacyjnej chemioterapii. Wprowadzenie bewacyzumabu (7,5 lub 15 mg / kg dożylnie raz na 3 tygodnie) można rozpocząć od pierwszego lub drugiego kursu chemioterapii i kontynuować po jej zakończeniu do całkowitej ilości 18-22 wstrzyknięć (lub do progresji, jeśli wystąpi) wcześniej);

    2 Chemioterapia dootrzewnowa jest stosowana tylko w III stopniu zaawansowania po wykonaniu pierwotnej operacji cytoredukcyjnej w optymalnej objętości (tj. Z maksymalną wielkością pozostałych węzłów guza 3 Połączenie SR (pochodnej platyny i cyklofosfamidu) nie jest zalecane ze względu na niską skuteczność kliniczną.

    Wraz z postępem na tle chemioterapii pierwszego rzutu (rak oporny na związki platyny) można spróbować monochemioterapii jednym z leków innych niż platyna (tab. 4). We wszystkich innych przypadkach, w tym przy niepełnym efekcie i obecności resztkowego guza, wskazane jest zakończenie leczenia po 6 (maksymalnie 8) cyklach chemioterapii i przystąpienie do dynamicznej obserwacji do pojawienia się objawów progresji choroby..

    W przypadku raka surowiczego o niskim stopniu złośliwości po zakończeniu chemioterapii możliwa jest podtrzymująca terapia hormonalna inhibitorami aromatazy (w standardowych dawkach) lub tamoksyfenem 20-40 mg / dobę. przez 3 lata lub do progresji. Potrzeba określenia ekspresji ER i RP w guzie w celu oceny oczekiwanej wrażliwości na terapię hormonalną nie została udowodniona i nie jest obowiązkowa. W przypadku innych histologicznych typów guzów terapia wspomagająca inna niż bewacyzumab jest nieskuteczna. Operacja drugiego spojrzenia nie jest zalecana.

    3.3. Obserwacja po pierwotnym leczeniu

    Zasady monitorowania chorych na OC po pierwotnym leczeniu nie są w pełni określone. Wyniki dużego międzynarodowego badania MRC OV-05 wykazały brak konieczności dokładnego badania instrumentalnego w celu jak najwcześniejszego wykrycia nawrotu. Wskazane jest rozpoczęcie chemioterapii drugiej linii, gdy pojawią się objawy kliniczne. Wczesne rozpoczęcie chemioterapii drugiej linii, np. Z nawrotem markera, nie zwiększa oczekiwanej długości życia, ale pogarsza jego jakość ze względu na skutki uboczne leczenia.

    Jednocześnie powtarzane interwencje cytoredukcyjne o optymalnej objętości mogą poprawić odległe wyniki leczenia u pacjentów, którzy wcześniej przeszli optymalną operację cytoredukcyjną, a czas trwania bezpłatnej przerwy po zakończeniu chemioterapii wyniósł> 6 miesięcy. Z tego powodu członkowie grupy roboczej proponują następujący algorytm monitorowania pacjentów:

    • oznaczenie CA125 we krwi, badanie ginekologa oraz USG jamy brzusznej i miednicy mniejszej raz na 3 miesiące. w ciągu pierwszych 2 lat, raz na 4 miesiące. - w III roku, następnie - co 6 miesięcy;

    • badanie pogłębione (TK jamy brzusznej i miednicy małej, RTG / TK klatki piersiowej) wskazuje na wzrost CA125, pojawienie się dolegliwości lub wykrycie patologii podczas badania ginekologicznego lub USG.

    4. LECZENIE UWOLNIENIA RAKA JAJNIKA, OKOŁOMINALNEGO I RAKU JAJNIKA

    4.1. Kryteria progresji i wskazania do rozpoczęcia terapii lekowej

    Progresja OC to obecność któregokolwiek z następujących kryteriów:

    • kliniczne (badanie, badanie dotykowe) lub radiologiczne (dane z badań instrumentalnych) oznaki progresji;

    • wzrost poziomu CA125, potwierdzony dwoma kolejnymi analizami wykonanymi w odstępie co najmniej 1 tygodnia, przy spełnieniu następujących warunków:

    - wzrost poziomu CA125 jest 2 razy wyższy niż GGN przy normalnych poprzednich wartościach;

    - wzrost poziomu CA125 2-krotnie wyższy niż jego najniższa wartość odnotowana w trakcie leczenia i obserwacji (przy braku normalizacji markera).

    Oznaki progresji NIE są bezwzględnym wskazaniem do rozpoczęcia nowej linii chemioterapii, ale służą do oceny skuteczności wcześniejszego leczenia, w tym czasu trwania wolnej przerwy. Wskazaniem do chemioterapii drugiej i kolejnych linii jest wzrost ognisk guza i występowanie dolegliwości związanych ze wzrostem guza..

    4.2. Wybór schematu chemioterapii

    Wybór schematu chemioterapii opiera się na ocenie szacowanej wrażliwości na pochodne platyny, określanej pośrednio przez czas trwania wolnej przerwy, liczony od daty ostatniego podania pochodnej platyny do daty progresji. Wyróżnia się następujące rodzaje nawrotów:

    • wrażliwe na platynę: długość wolnej przerwy wynosi> 6 miesięcy;

    • odporny na platynę: wolny okres wynosi 24 miesiące. możliwe ponowne podanie kombinacji pochodnej platyny i taksanów.

    Z czasem trwania wolnego okresu 6 miesięcy.

    Cisplatyna 75 mg / m2 lub karboplatyna AUC 5-6 IV w 1. dniu co 3 tygodnie. w połączeniu-
    nii z jednym z następujących leków:

    - paklitaksel 175 mg / m2 iv. pierwszego dnia co 3 tygodnie. (lub 60-80 mg / m 2 i.v. w 1,
    8., 15. dzień co 3 tygodnie);

    - docetaksel 75 mg / m2 iv. pierwszego dnia co 3 tygodnie;

    - doksorubicyna 40-50 mg / m2 IV w 1. dobie co 3 tygodnie;

    - pegylowana liposomalna doksorubicyna 30 mg / m2 iv w 1. dniu co 3 tygodnie;

    - gemcytabina 1000 mg / m2 IV w 1., 8. dniu co 3 tygodnie;

    - Winorelbina 25 mg / m 2 IV w 1., 8. dniu co 3 tygodnie;

    - etopozyd 100 mg doustnie w dniach od 1 do 7 co 3 tygodnie;

    - topotekan 0,75 mg / m 2 iv. w 1-3 dni co 3 tygodnie.

    Wolny
    przerwa 2 IV pierwszego dnia co 3 tygodnie;

    - Winorelbina 25 mg / m 2 IV w 1., 8. dniu co 3 tygodnie;

    - topotekan 1,25 mg / m 2 od 1 do 5 dnia co 3 tygodnie;

    - topotekan 3,7-4 mg / m2 i / v tygodniowo;

    - pegylowana liposomalna doksorubicyna 40-50 mg / m2 pierwszego dnia każdego dnia
    4 tygodnie;

    - gemcytabina 1000 mg / m2 1, 8, 15 dnia co 4 tygodnie;

    - paklitaksel 60 mg / m 2 dożylnie na tydzień;

    - docetaksel 75 mg / m2 iv. pierwszego dnia co 3 tygodnie.

    II. Chemioterapia metronomiczna: metotreksat 2,5 mg 2 razy dziennie w 1. i 2. dobie
    co tydzień doustnie i cyklofosfamid 50 mg / dzień. wewnątrz codziennie bez przerwy

    III. Terapia hormonalna jednym z następujących leków:

    - letrozol 2,5 mg / dobę. wewnątrz codziennie lub

    - anastrozol 1 mg / dobę. wewnątrz codziennie lub

    - tamoksyfen 20-40 mg / dobę. wewnątrz codziennie lub

    - megestrol 160 mg / dzień. w środku codziennie.

    IV. Leczenie objawowe

    4.3. Opieka wspomagająca w przypadku nawrotów raka jajnika

    Dodanie bewacyzumabu (7,5-15 mg / kg dożylnie raz na 3 tygodnie) jest zalecane u wszystkich pacjentów z nawrotami choroby otrzymujących następujące schematy chemioterapii:

    • pochodna platyny w połączeniu z paklitakselem lub gemcytabiną (jeśli wolna przerwa wynosi> 6 miesięcy);

    • pegylowana liposomalna doksorubicyna, topotekan lub paklitaksel (z wolną przerwą 2 IV w dniach 1, 8, 15 + cisplatyna 60 mg / m2 iv w dniu 1 co 4 tygodnie;

    - oksaliplatyna 130 mg / m 2 i.v. w 1. dobie + kapecytabina 2000 mg / m 2 doustnie w dniach 1-14 co 3 tygodnie;

    - oksaliplatyna 85 mg / m 2 iv 120 min. + folinian wapnia 400mg / m2 IV 120 min. + 5-fluorouracyl 400 mg / m2 bolus dożylny + 5-fluorouracyl 2400 mg / m2 infuzja dożylna przez 46 godzin, przerwa między cyklami 2 tygodnie.

    4.5. Wielokrotne interwencje cytoredukcyjne

    U niektórych pacjentów z nawracającym OC można wykonać powtórne interwencje cytoredukcyjne. Chirurgiczne leczenie nawrotowego raka jajnika można omówić, jeśli wolna przerwa wynosi> 6 miesięcy, obecność jednego lub więcej nawracających guzów, brak raka otrzewnej i wodobrzusza, brak makroskopowo wykrywalnego guza resztkowego po wcześniejszej operacji cytoredukcyjnej, stan ogólny pacjentki zadowalający (0 pkt w skali ECOG). Powtarzana operacja cytoredukcyjna jest wskazana tylko wtedy, gdy chirurg uzna, że ​​możliwe jest wykonanie całkowitej cytoredukcji (bez makroskopowo wykrywalnego guza resztkowego). Interwencję chirurgiczną należy zaplanować przed rozpoczęciem chemioterapii w przypadku wznowy.

    4.6. Radioterapia

    OC jest guzem wrażliwym na radioterapię, jednak praktycznie nie ma współczesnych badań klinicznych poświęconych temu problemowi.

    Według piśmiennictwa nawracające guzy w niektórych nie-surowiczych typach histologicznych (jasnokomórkowy, śluzowy, endometrioidalny) w 90% przypadków są zlokalizowane w miednicy, a przerzuty mogą być ograniczone do regionalnych węzłów chłonnych. Ze względu na oporność raków śluzowych i znacznej części raków jasnokomórkowych na terapię lekową LT ognisk nawrotowych i przerzutowych jest to wskazane. Istnieją przekonujące dowody na skuteczność napromieniania paliatywnego z częstością obiektywnych efektów sięgającą 85% u pacjentek z rakiem jajnika postępującym po wielu liniach chemioterapii. Wskazuje to na celowość stosowania LT w przypadku braku perspektyw leczenia farmakologicznego..

    Autorzy: Stenina M.B., Zhukova L.G., Koroleva I.A., Parokonnaya A.A., Semiglazova T.Yu., Tyulyandin S.A., Frolova M.A..